Koos Werkeloos

Na de laatste weken bijzonder opgewekt toegeleefd te hebben naar het einde, was het gisteren dan toch zover....de zorgvuldig vermeden, dan wel uitgestelde dip. Mijn eerste dag 'vrij', maar eigenlijk alleen lamlendig en huilerig. De lunch met Tina die ze me aanbood in Café Bloemers was lief bedoeld, maar feestelijk allerminst. Had last van alles: de dip, de verjaardagsadvertentie, die nogal anders had uitgepakt dan de bedoeling was (een understatement, mag je wel zeggen...), haar schoonheid die me weer overrompelde (waarom blijft dat toch gebeuren??).. kortom, genoeg om niet in staat te zijn de brandende en opdringerige tranen de baas te blijven.

Houdt niet weg dat mijn afscheid klasse was. Zeer veel lovende woorden en veren in mijn gat van alle lieve collega's, mooie bloemen, spannend boek en een verwenweekend voor 2 personen. Een lekker en gezellig etentje in Gare de l'Est op donderdagavond, kortom: beter kon ik me niet wensen: m'n ego is weer voor weken gestreeld!!(of voor zolang als het duurt!)


Edmond's speech, daarnaast Han

Kitty, Patricia, Theo, Jan en Jeannette, Judith, Anne Rose en ikzelf.

Pim, Wendy, Mirjam en Margo

Jan, Jeannette, Judith en Anne Rose

Carla, Kelly, Pim en Margo


Helaas is het niet gelukt met het colbertje, uit de campagne van 'het nieuwe jasje van Het Parool'dat ik zo dolgraag had willen hebben, maar daarvoor in de plaats kreeg ik een Parool windjack- typisch geval van paard en bek...



En nu maar hopen dat het allemaal op z'n pootjes terecht komt met me...

Vandaag in elk geval lekker bij Kanis en Meiland lang achter het glas in de zon gezeten, dat doet een mens so wie so veel goed.Dat is dan wel weer leuk, dat ik nu even de tijd heb om tot mezelf te komen...