Grote Opruiming!

Gisteren heel hard opgeruimd. Eigenlijk niet leuk, maar het heeft wel een functie. Heel veel weggegooid weer, tijd voor nieuwe dingen...

Hierboven onmiskenbaar vóór....

Hieronder na....

Kijk en oordeel zelf, zou ik zeggen, of: zoek de tien verschillen!

Nou, en dat is dan alleen nog maar de huiskamer....

Vannacht nog heel erg met ABC in de weer geweest. Veel wilde dromen, al kan ik er geen een meer terughalen. Kortom, het spookt rond nu ik morgen mijn eerste treden bij het Parool ga zetten...

Het luxe leven!

Het zit er op, het is geweest...

Hoewel het café Cuba een slechte keus bleek ( te vol en teveel lawaai ) ben ik zeer tevreden over mijn afscheid. Het etentje met z'n tienen was sowieso heerlijk en gezellig. De wijn vloeide rijkelijk en dat heb ik de volgende dag geweten!

Tjeerd, Pleun & Sigrid hebben zich ernstig uitgesloofd om nog een prachtig boek te maken, en dat is altijd het allerleukste! Dank hiervoor, lieve mensen!

Ook geweldig waren de lieve woorden van Larita en Shirley uit Canada, resp. Oman- snif, snif... Ook was ik overdonderd door de geweldige opkomst en alle lieve woorden. Terugkerend thema: mijn lach ( zie titel blog...) en nuchterheid cq no-nonsense houding...

Ik steek het allemaal in mijn zak, da's zeker.

'Het luxe leven' refereert aan de kaart die Lynn had geschreven- een tikkeltje verwijtend dat ik nu 'voor het luxe leven ging'. Dit heeft voor veel hilariteit gezorgd, zoals de meesten zich kunnen voorstellen. Dat alles wat meer is dan

€ 1100,- netto per maand voor een driepersoons huishouden gezien wordt als luxe... hahaha ( hard gelach dus, inderdaad! )

Maar goed, het is inderdaad luxe om een paar dagen van alles los te zijn, voordat mijn nieuwe baan begint. Ik zal daar volop van gaan genieten. Overigens zal het niet meer hebben van geldzorgen in de nabije toekomst ook een luxe zijn!- dus heeft Lynn toch een beetje gelijk.

Ik ben ook nog vreselijk verwend met een prachtige digitale camera. Kan ik, als ik uitgepield ben met de gebruiksaanwijzingen, leuke foto's toevoegen aan dit log...

Al met al zeer tevreden, het was goed, niet heftig of mega-emotioneel... zal natuurlijk een vinger aan de pols blijven houden daar, dat is wel duidelijk :-)

State of denial

Ik heb het gevoel dat ik nog heel veel moet doen en afronden deze laatste week, maar op de één of andere manier lukt het me niet te focussen. Ik ga naar mijn werk alsof het niet de laatste week is, maar het voelt toch gek. Staat van ontkenning dus.

Geen idee hoe het zal zijn om niet meer de binnenstad in te fietsen en aan te bellen op het Spui om 9 uur 's ochtends.

Leuk en gek, deze grafitti actie van afgelopen zaterdag. Lynn durft wel!

Al met al stemt het naderende vertrek me toch melancholieker dan ik in eerste instantie verwacht had. ABC voelt toch écht als thuis, hoe vreemd dat ook mag klinken...

Hoe dan ook, het is ook een kwestie van aftellen nu. Laatste keer dit, laatste keer dat. Bizar!