Op de een of andere manier werd het tijd voor een terugkeer naar mijn wortels- had het eigenlijk al gewild toen de kinderen nog jonger waren, maar nu kwam het er dan eindelijk van: terug naar Bredevoort, naar de Gondelvaart. Hét evenement van het jaar voor de Bredevoorders, waar hele groepen mensen heel lang knutselen aan een eigen, verlichte gondel, en dan eenmaal per jaar ( of liever 4x, want 2 weekeinden 2 dagen) een optocht houden op de Grote Gracht. Het idee is schitterend, waarom zouden andere plaatsen dit niet ook doen? Amsterdam bijvoorbeeld, tijdens Sail??
Nu ja, zo gezegd, zo gedaan. Kosten noch moeite, noch files gespaard en vrijdagmiddag afgezakt naar de Achterhoek.Ik ken er eigenlijk niemand meer: des te vreemder het gevoel als mensen jou daar wél kennen. Maar ja, dat is inherent aan de status van domineesdochter zijn.Het was prachtig weer, en het was een jubileum. 40 jaar Gondelvaart.En een herdenkingsboek waarin pa ook nog genoemd wordt als initiator van het opnieuw leven inblazen van dit plaatselijke vermaak in 1968.
Het viel zeker niet tegen: daar was ik bang voor, omdat mijn herinnering aan de Gondelvaart dateerde van omstreeks 1979. Tegelijkertijd ook een kamer geboekt in Pension Bertram, een Middeleeuwse Herberg in het centrum van het piepkleine stadje.
Het volksfeest ging tot diep in de nacht door: na de Gondels een spetterende vuurwerkshow en daarna 'Gein op het Plein'. Een tent voor de drank en een tent/podium voor de zanger. Vast nog leuker dan wat er thuis om de hoek plaatsvond tijdens de opening van de Uitmarkt!
Overigens bevind ik mij als bewonderaar van de Gondelvaart in goed gezelschap: Gerrit Komrij dichtte er over in het gedicht ' Het Mirakel van Bredevoort', waaruit de volgende zinnen:
Er schijnt iets aan de hand in Bredevoort.
Er was die avond alles. Door een gracht
voer, staande in een gondel, Parsifal.
Geen dag sindsdien dat ik niet aan hem dacht.
- ‘Het groen, de engel en het tranendal’.
Ja, ja, echt Achterhoeks!
Meneer de Uil met bewegende ogen, want: Oogjes dicht en snaveltjes toe...
Deze was ook prachtig: Langnek uit de Efteling. Gemaakt door heel jonge jongens ( een jaar of 12 ) Geweldig toch?
Van het vuurwerk geen foto's: want natuurlijk zijn altijd op dit soort fotomomenten de batterijen op :-(
De volgende ochtend nog een wandelingetje gemaakt door het dorp, mijn geboortehuis vastgelegd: de pastorie aan de Koppelstraat 40. De foto's zijn wat overbelicht door het prachtige weer: het maakt de herinnering alleen nog maar zonniger!
Het standbeeld op 't Zand van Hendrikje Stoffels, de tweede ( maar niet-officiele ) vrouw van Rembrant van Rijn.
