Verjaardagen

Hoera! Enne is nu 16 en Sterre 12. Beide mooie getallen, het wordt vast een mooi jaar. Sterre naar de middelbare school, Enne- nou ja, gewoon 16. Mag nu legaal roken, zuipen en zich te pletter rijden op een scooter, maar is geen van deze drie opties van plan. Gelukkig maar! Mag naar de meest geweldadige en ranzige films, maar daar keek hij vast toch al wel naar :-)

Vorige week zaterdag de bekende borrel voor vrienden en familie- allemaal leuk om iedereen weer te zien. Op de dag voor kerst naar Velp, naar de musical in de Parkstraatkerk, en 's zondags naar de kerstdienst. Dit was tevens Sterre's verjaardag, dus extra feestelijk allemaal.




Nu nog het oude jaar uitluiden en een maagdelijk 2008 ligt in het verschiet. Ben zeer benieuwd wat er gaat komen. 2007 was persoonlijk een goed jaar, nieuwe baan, meer geld... Verder niet zo veel opwindends- geen nieuwe liefde. Ben er wel voor in, ik wacht nu op iets dat spettert en knettert: dus bovenal met iemand die hetzelfde voelt en ervaart als ikzelf.( de blijvende liefde voor T. ten spijt )

Iedereen een heel goed uiteinde en een zacht 2008!

Sinterklaaskriebels

Druk in de weer met de laatste inkopen en het geknutsel en gefrutsel met surprises. Eerlijk is eerlijk, ben wel trots op die van Sterre voor een klasgenootje...Via een ingenieus systeem ( hopelijk werkt het morgen! ) plopt er een cadeau door het scherm van de computer als er een CD in de CDspeler wordt geduwd!



Afgelopen zaterdag in de Beurs van Berlage voor het Women Inc. festival. Masterclasses met Mathilde Santing, een handmassage in Zina's beautysalon en een chaotische discussie met Sara Kroos. Verder prachtige muziek. Helaas waren we te laat voor de opening door Astrid in aanwezigheid van Maxima. De zaal was al ruim een uur voor aanvang vol..



Afgelopen donderdagavond met Tien naar Carré, naar ' De Schreeuwstorm' van Youp van 't Hek. Een absolute aanrader, al is de tournee bijna voorbij. In het begin had ik een beetje van: 'dit kennen we nu wel', maar na de pauze zeer verrassend. Na afloop in De Groene Olifant kort afzakkertje en kreeg ik de prachtige nieuwe CD van Acda en de Munnik, 'Nachtmuziek'. Leuk, zo'n lieve verrassing!



Vorige weekend in Coldenhove met de hele familie om Ma d'r 81ste verjaardag te vieren. Lekker er even tussen uit, en de kinderen allemaal leuk met elkaar. De boslucht goed opgesnoven, zodat we er weer even tegen kunnen! Ook nog bescheiden Sinterklaas gevierd- met het oog op de niet meer gelovige kinderen...

Gitaar!

Helemaal blij, afgelopen zondag op de vlooienmarkt in sporthal Zeeburg een geweldige gitaar gescoord, mét hoes en standaard. Dus weer volop ' The house of New Orleans' aan het spelen :-)



Ook leuk, het feestje van Roos-Marijn, die 12 wordt morgen. Verkleed komen met als thema 'Amerika'. Roos had al met Sterre overlegd dat als cheerleader komen waarschijnlijk niets voor haar zou zijn, en inderdaad, ze wilde wel als Miss Liberty.

En we zijn volop aan het sporten, Enne en ik met een springtouw in de kamer ( en ikzelf natuurlijk zwemmen op maandagavond ) en Sterre is meer van het weightliften. Op het eerste oog niet duidelijk dat ze toch echt 4 jaar en 1 week schelen, toch??




Nu ook Hyves ontdekt en veel oude bekenden tegengekomen. Ook mensen van vroeger die ik nou niet bepaald als 'vriend' zou willen uitnodigen. Waarom zou iemand je opeens na 30 jaar wél liggen, als dat in de prille jeugd niet zo was???

Sint Maarten

Jimmy, Daniëlle en Esmeralda lopen ook mee onder begeleiding van Ronnie, Tina, Roos-Marijn en Sterre.



De Lampenistenstraat. Eigenlijk is de foto te donker, maar er liepen op dit moment vele groepjes door de straat.



Roos & Sterre bij de deur. In totaal kwamen er 230 zingende kinderen voorbij.( Met verkleumde ouders in hun kielzog ).


Zondagavond was het weer zover... Nu mijn kinderen er eigenlijk te oud voor zijn wordt het minder leuk. Het begon halverwege ( zo omstreeks half zeven ) te regenen en het werd echt koud, dus duurde het minder lang dan andere jaren. Een vrolijke stoet met prachtige lampionnetjes kwam voorbij, met een enkel origineel liedje, maar meestal het ' 11 november' lied.

11 November is de dag
Dag mijn lichtje, dat mijn lichtje
11 November is de dag
Dat mijn lichtje branden mag

Of:

Sinte sinte Maarten
De Koeien hebben staarten
De meisjes hebben rokjes aan
Daar komt sinte Maarten aan

Sterre en Roos-Marijn liepen nog een stukje mee, maar hebben het laatste half uur zelf bij de deur gezeten. Dank zij het weer werd het record van vorig jaar niet gehaald, maar het is wel een belevenis om dit mee te maken- erg veel kinderen uit de buurt, maar ook zeker ook van daar buiten!

Ontwikkelingen op alle fronten

Alweer te lang niets laten horen...Het gaat goed met de kinderen, Mukkie en mijzelf. Sinds half september mijn nieuwe functie aanvaard als plaatsvervangend hoofd van de afdeling. Nog steeds een beetje wennen, maar wel weer een stuk blijer! ( en inderdaad...rijker..)

http://www.achthoek.nl/kinderen/default.asp


Bij Sterre ( De Achthoek, groep 8 B) is in de klas gedoe om de tijdelijke vervanging van de juf die na 2,5 week is opgestapt. De CITO komt eraan en ik merk dat veel ouders de mening zijn toegedaan dat de toekomst van je kind ervan afhangt. Ik ben niet in die veronderstelling. Ten eerste moet je erop vertrouwen dat je kind uiteindelijk wel komt waar hij/zij wil komen en ten tweede hangt een toekomst meer af van of ze uitkijken bij het oversteken, bij wijze van spreken. Het wordt allemaal zo opgeblazen. Tijdens een ouderavond onlangs kon ik me niet langer inhouden en heb toen mijn zegje gedaan, omdat ik echt zoiets had van: "Waar gaat dit over???" Al die ouders die het 'niet trekken' als er nu een nieuwe leerkracht zou komen. Als dat het ergste is wat je kind gaat meemaken in zijn/haar leven, dan mag je in je handjes knijpen! Overigens niks ten nadele van meester Michael en juf Änne, die nu de kar
-tijdelijk- trekken, maar zich eigenlijk ook met andere dingen moeten en willen bezighouden.

Het zal wel aan mij liggen- en volgens mensen met wie ik het er over heb, ligt het ook aan het feit dat ik 'makkelijke' kinderen heb, dan heb je opeens geen recht van spreken meer. Tja, misschien hebben ze allemaal gelijk. Ik zal er echter geen nacht van wakker liggen als blijkt dat Sterre naar het VMBO zal gaan.( Kans is zeker aanwezig.) Waarom zijn mensen zo behept met enorme verwachtingspatronen als het gaat om prestaties en zo weinig bezig met het geluk van zichzelf én hun kinderen??

Het Luxe Leven, part II

Ja, ja, ja...dat kwam toch wel als een verrassing om na krap een half jaar al voorgedragen te worden om assistent groepsleidster te worden. Over bliksemcarrière gesproken... Heb natuurlijk al wel wat ervaring, maar ondanks de ongelukkige timing ( oktober wordt bijzonder spannend, want Tanja -groepsleidster- is dan 3 weken op vakantie, dus hop..in het diepe! ) denk ik wel dat het goed zal komen. Andere werkzaamheden, meer uitdaging, wel waar ik nu aan toe was, in elk geval. En inderdaad natuurlijk een nog luxer leven ;-)

Eergisteren met de kinderen naar Hoofddorp geweest, om daar een jong poesje op te halen bij Hoeve de Vogel.( www.hoevedevogel.nl ) . Het duurde even voor we het met z'n drietjes eens waren over een naam, maar dat is gisteravond gelukt: MUKKIE.

Even wat schattige plaatjes van ons nieuwe prinsesje...





Ze is 7 weken oud. We zijn Roos zeker nog niet vergeten, maar het is toch wel weer heel schattig om zo'n klein dartel diertje om ons heen te hebben!

Vorige week donderdag heerlijk uit eten geweest met Tina in het kader van de restaurantweek- verrukkelijk eten voor € 25,-. Het werd uiteindelijk Tatin, naar nu blijkt een absolute aanrader.
www.tatin.nl
Het eten was geweldig, mooie, knusse sfeer en we hadden gezellige buren aan tafel. ( Frans & Pim, ook goede bekomst! )
Veel leuker en lekkerder dan JeanJean, waar we in maart waren, maar goed, dat is mijn nederige mening.

Geluk zit -zoals zo vaak- in de kleine dingen van het leven. En in groei natuurlijk, wat ik nog steeds volop doe. Leven & Liefde, de groeipijnen blijven..

Paradox:

Geluk is groei
Maar groei doet pijn
En pijn is leed
Maar leed zaait groei
En groei
Geluk.

(Anoniem)

Eerste werkdag...vakantie voorbij

Na, voor mijn gevoel toch wel drie lange weken was daar vanmorgen weer het moment waarop ik weer in het ritme moest: wekker zetten, haasten en werken. Het voelde best lang, maar ik was niet onverdeeld gelukkig tijdens mijn vakantie. De eerste week slecht geslapen, Tina in het ziekenhuis voor haar hernia operatie en ik weer ernstig in de war. Wel besloten een aantal dingen aan te pakken om weer gelukkiger te kunnen worden. Zal daar hier niet over uitweiden, maar heb de daad bij het woord ( of, in dit geval, gedachte ) gevoegd en ben hard aan het werk!

De tweede week was rustiger, in mijn hoofd althans, en de laatste week zijn we heerlijk weggeweest, net over de grens naar Bad Bentheim. Zwembad, sauna, slot ( als in 'kasteel' ), lekker eten, lekker slapen, lekker luieren, lekker drijven in het zoute water van het Kuuroord... kortom he-le-maal goed. Ook nog twee echt warme dagen zelfs. Lekker gefietst, pruimen uit een boom geschud, door een stoel gezakt op het balkon, een wandeling gemaakt met een nachtwaker, veel nagedacht, gevoeld en geleefd.

Ook met name erg genoten van Enne en Sterre, hoe leuk ze zijn, en vooral ook met elkaar. Daar ben ik trots op. Het was ook alleen daarom al goed even met z'n drietjes weg te zijn, om dat weer te zien, te voelen en te ervaren.Hier even wat kiekjes van het goede leven....













Daar voorafgaand vrijdag nog uit geweest met Hester tijdens het Gay Pride weekend- stond ik via haar kennissenkring opeens weer oog in oog met Christie, aka Alie in de voorstelling Anna Blaman van Mevrouw Jansen...Ach, daar had ik zoete herinneringen aan! ( aan de voorstelling, maar in het bijzonder aan haar! ) Ze heeft toen nog de CD voor Tina gesigneerd, met dat prachtige lied over die merel...


Door jouw blik ben ik geboren

en toen jij ‘jij’ zei, voelde ik me ik.

Je hebt mij als jouw liefste uitverkoren,

Door liefste te zijn, wordt een mens uniek.



Door jouw hand ben ik gaan leven

Ben ik met huid en ziel door je geraakt

Je hebt mij toen mezelf gegeven

Je hebt ineens een vrouw van mij gemaakt.





En dan tot slot zowel zaterdag ( Bakkum/ Anne & Richard ) als zondag ( Noordwijk / Hester & Monique ) naar het strand geweest. Heerlijk! Er gaat niets boven dobberen in de golven van de zee en het allemaal maar te laten gebeuren. Dat zijn kleine momenten van groot geluk.

In Memoriam Roos

Lieve Roos,

Het heeft niet zo mogen zijn dat je lang onder - en met ons kon zijn. Je was zeer geliefd onder de mensen en gevreesd onder honden en soortgenoten. Je was een pittige tante die haar territorium steeds dapper bevocht, maar ook enorm ver uitbreidde. Ondertussen was je thuis een lieve knuffelpoes, die vaak op- of in bed kwam liggen, spontaan kwam kuffelen en kusjes geven.

We hopen dat je fijne maanden hebt gehad- wat jammer van die auto op het Baron Tindalplein die gisteravond rond 19.30 iets te hard reed voor jou...het is bizar: zo ben je er nog, kopjes gevend, en 5 minuten later ben je er niet meer.

Ter nagedachtenis dit stukje. Sterre, Enne en ik zullen je niet licht vergeten, dame!

xxxNoor

Schoolvakantie voor Enne & Sterre !

Jawel, het is dan toch gekomen, na de zware laatste weken... de welverdiende vakantie voor Enne en Sterre...
Enne heeft het zeker verdiend, tegen alle verwachtingen in hoorde hij vorige week dat hij tóch over was naar V4, op voorwaarde dat hij Frans ipv Duits kiest. Zoals zijn mentrix schreef: een wonder is geschied!

Sterre was heel blij en trots op de uitslag van de Entreetoets: een score van 74%.. Ik voelde mij een ontaarde moeder dat ik mijn eigen dochter lager had in geschat.

Verder veel gebeurd en weinig geschreven: de laatste, zware maand voor Bina, met afgelopen dinsdag de begrafenis op Zorgvlied. Sterre's eerste aanraking met de dood, en daardoor voor haar extra ingrijpend. Ikzelf heb de laatste tijd veel over de dood gelezen in het derde deel van 'Gesprekken met God' ( Walsh ) en het boek 'Steven lives' ( Puryear ). Het geeft de dood een andere dimensie, boezemt daardoor minder angst in en spoort aan tot meer zingeving in dit leven, waardoor ik ernstig reflecteer op mijn huidige baan...

Gelukkig ook leuke dingen: vorige week zondag in de Arena naar Genesis geweest, ben altijd al dol op Phil Collins geweest- dus ik heb mezelf maar eens verwend! Het was geweldig, veel oude hits uiteraard en daarbij letterlijk vuurwerk bij de afsluiting!



Afgelopen vrijdag met Tina en alle kinderen naar The Blue Man Group geweest, om de vakantie te vieren. Eerder was ik al een keer geweest, dankzij een vrij-kaartje via Tjeerd ( ABC ) en toen vond ik dat Enne met name dit zeker moest beleven. Helaas werd hij tijdens de voorstelling niet goed en is toen naar huis gegaan, en gisteren belde hij me op mijn werk ( extra verdienen op zaterdag! ) dat hij kortademig was en pijn op de borst had. Tina is gaan kijken en vond dat we toch naar de Eerste Hulp moesten. Gerustgesteld omdat zijn longen en hart goed waren, maar onzeker over wat het dan wél is. Misschien toch iets allergisch, want zijn buik en rug zaten ook onder de rode vlekken. Daar ging toch al snel de hele zaterdag aan op- je bent gauw 3 uur kwijt aan een bezoekje aan de Eerste Hulp. Het was wel prachtig geworden (OLVG), maar nog niet veel efficienter dan de vorige keren toen ik er was.

Sterre is nu 4 dagen mee met Tina/ Roos-Marijn naar Noordwijk en ik moet nog 2 weekjes werken voordat mijn vakantie begint.Ik kan niet wachten!! Iedereen in de straat gaat deze dagen al weg, dus het wordt een stille bedoening. Ondertussen was het vandaag voor het eerst weer een mooie dag, maar verder is het tamelijk bedroevend, wat het weer betreft. Ik reken dan maar op een hittegolf in Augustus, als ikzelf vrij ben :-)

Pinksterkamp

Snipverkouden en met krakende stem teruggekomen uit Hall, na een gezellig Pinksterkamp. Niet te veel gezopen, gelachen of geschreeuwd, maar ik was al niet helemaal 100% toen ik vertrok vrijdag. En dan wordt het ook niet snel beter als je 's nachts in een tentje ligt. De eerste nacht wel koud, de tweede nacht vooral slecht geslapen door een snurker in de buurt.

Het was nu de zevende keer dat we naar Hall vertrokken voor het Pinksterweekend en we hebben weer leuke bandjes gezien en gehoord, cabaretvoorstelling gezien van Rop Janze ( al bekend van de Roode Bioscoop ) en vooral het samenzijn van de kids en volwassenen was top. Wel bijzonder om de halve straat mee te nemen. Helaas was Henny ziek en ging helemaal niet mee, dus bleven we over met 6 volwassenen en 13 kinderen, variërend van 8 tot 17 jaar. Voor elk wat wils, de opening door Job Cohen en de afsluiting, zoals altijd met het zingen van de Internationale. ( dat het nog bestaat, geweldig! )

Tina heeft het Nivonhuis ontdekt ( want met een 3e hernia kruip je niet zo snel meer in een tentje ) en dat was een openbaring! Wellicht reden om lid te worden, en dan meer van dit soort plekken op te zoeken in de zomer? Alles ligt nog open vwb de zomervakantie, dus wie weet...

Er is gekaart, gepokerd, geriskt, touwtje gesprongen, geklommen, geverfd en vooral geswingd op zaterdagavond bij de zeer energieke band 'Dick Hout en de Planken'. Voor de tent gehangen en gezellig bijgekletst. Heel bijzonder hoe dit al jaren werkt, met name door Henny, Mike en Inge, ouders van de crèche ten tijde van Enne- met zijn 'oudste' vriendin en vriend Eva en Hardy. En natuurlijk Anneke met Dees en Douwe, ook van crèche Anak, maar dan uit Sterre's tijd. ( inmiddels ook buurvrouw, cq buurjongens )

Bijgaand nog wat plaatjes, voor een sfeer indruk...



Douwe ziet kans een handtekening te bemachtigen van Job Cohen



Touwtje springen voor de tent. Sluit mooi aan bij het thema 'de band'.



Mike, Douwe, Inge, Roos-Marijn, Sterre en ikzelf



Wachten op je beurt bij de klimmuur. Met David, Sterre, Roos-Marijn, Dees, Liza, Floris, Tina en Anneke



Sterre klautert als een heuse klimster omhoog. Maar ja, dat komt wellicht door de ervaring opgedaan in de Ardennnen...

Moederdag!

Vanochtend gewekt met een ontbijtje op bed, zoals dat hoort...verder vind ik het vooral een commercieel feestje en heb ik er niets mee.
Misschien ben ik het feesten sowieso zat inmiddels... ben zelf weer een jaartje ouder en wijzer, en menigeen in mijn omgeving ook.

Anke vandaag, Ingrid a.s. vrijdag, en dan houdt het wel weer een beetje op. April was een fantastische maand wat het weer betreft. Ik had de eerste week van Mei vrij en trof geweldig weer. Veel zon, warm, rond de 24 graden zelfs, en heb niet veel méér gedaan dan voor mijn huisje zitten lezen en borrelen. He-le-maal goed!

Vandaag het prachtige boek uitlezen van Ruiz Zafon- De schaduw van de wind.



Wat een pareltje, nou ja,...tje... Heel herkenbaar vooral de liefdesdrama's die zich voltrekken, de passie, de enige ware liefde en de onbereikbaarheid daarvan. Zie je wel, ik ben niet gek. Iedereen heeft een ware liefde, en maar weinigen zijn gelukkig genoeg om hun hele leven met die ware te kunnen delen. Melodramatisch, spannend ook. Merk dat ik nu beter in staat ben dingen in een ander perspektief te zien, te kunnen praten over mijn eigen leven en liefde alsof ik er vanaf een afstandje naar kijk. Ik neem ook niemand iets kwalijk, dingen gaan zoals ze gaan- maar zoals een persoon in het boek ook zegt: 'herinneringen zijn soms erger dan kogels' - je moet wel zorgen er niet aan onderdoor te gaan...

Hoe dan ook, het boek is een absolute aanrader, en ik vind het ook heerlijk om weer eens echt een verhaal ingezogen te worden. Dat was toch anders met het vorige boek dat ik las:'Alles is verlicht'. Dat vond ik echt een moeilijk te lezen boek, met wel een pijnlijke geschiedenis op een lichte manier verteld. Maar de verhalenlijnen liepen zo ontzettend door elkaar heen dat ik het moeilijk te ontrafelen vond.



Dinsdag weer eens goed aan mezelf toekomen en lekker naar de sauna. Want dat heeft deze moeder wel verdiend!

Video van de Gouden Bruiloft

View full size

Druk, druk, druk...

Te lang al niet geschreven, want druk, druk, druk... vooral met huiselijke dingen, zoals de aanschaf van onze nieuwe huisgenote, de voorbereidingen voor het feest van Margriet ( buurvrouw die komende week 50 wordt ), het feest van mijn ouders ( die over 2 weken 50 jaar getrouwd zijn ) en natuurlijk ook nog wel het wennen in mijn nieuwe baan. Merk dat dat toch veel energie kost- ben 's nachts veel in de weer met het verwerken van alle nieuwe indrukken- slaap onregelmatig. Dan komt er ook nog wel wat ellende op mijn pad via vriendinnen... kortom, het is weer lente, de dagen lengen en ze lijken weer voorbij te vliegen.


Bij deze wat foto's van Roos, onze nieuwe poes. Ze is drie jaar, komt uit het asiel en heeft een zeer hoge aaibaarheidsfactor. Ze spint bijna constant ( wordt ze daar niet moe van? ) en is heel erg lief. Het was nog een behoorlijke bevalling om haar te krijgen, want aanvankelijk was Enne er niet bij en die moest ook mee. Toen gingen we op dinsdag terug mét Enne maar konden Sterre en Enne het niet eens worden. Thuis hebben we toen de knoop doorgehakt, en gelukkig kon in woensdag tussendoor van mijn werk alsnog Roos halen, anders zou Sterre helemaal ontroostbaar zijn geweest als ze tot vandaag had moeten wachten...





Bij het Parool voel ik me steeds meer thuis. De collega's zijn aardig en omdat er gistermiddag niet zoveel tedoen was- het was erg rustig, Goede Vrijdag- hebben we gezellig zitten pokeren. Voor mij ( en nog drie anderen ) was dat de eerste keer, dus weer wat nieuws geleerd, en het is toch best een leuk spel! Eerst nog wat oefenen voordat ik met grof geld ga spelen!

Ik ben uiteraard mijn 'oude' collega's nog niet vergeten... twee weken geleden heb ik gezellig met Pleun en Tjeerd gelunched in de Kalvertoren. Alle roddels weer uitgewisseld, zoals dat hoort!
Met uitzicht op het oude, vertrouwde K185 pand....





Morgen Pasen! Het is weer sneller gekomen dan verwacht...maar in de buurt is het inderdaad weer volop lente. We zitten weer buiten en drinken thee & wijn...
met onder andere de meisjes Boekhoudt ( Anneke & Margriet- zussen en buurvrouwen, resp. # 114 en #120 )

Eerste beknopte update Parool

Het gaat prima. Maandag 5 maart lag de telefooncentrale plat, dus was er weinig te doen. Het inwerken gaat sowieso langzaam- ik doe tot nu toe alleen simpele mutaties. Telefoontraining moet ik nog krijgen. Dus veel kletsen, koffiedrinken en zo mijn collega's beter leren kennen. De nieuwe collega's zijn aardig, we zitten per dag met een groepje van ongeveer zes mensen. De klimaatbeheersing is daar overigens -ook!!- naadje, te weinig ventilatie en zuurstof, dus aan het eind van de dag gegarandeerd hoofdpijn.
Wel gek hoor, om opeens zo weinig te doen te hebben na het harde werken bij ABC. Hoop dat het wel bij gaat trekken, anders ga ik me nog vervelen! Maar voor nu geniet ik er maar van, heb ik ook wel even verdiend, vind ik...

Foto's volgen later!

Grote Opruiming!

Gisteren heel hard opgeruimd. Eigenlijk niet leuk, maar het heeft wel een functie. Heel veel weggegooid weer, tijd voor nieuwe dingen...

Hierboven onmiskenbaar vóór....

Hieronder na....

Kijk en oordeel zelf, zou ik zeggen, of: zoek de tien verschillen!

Nou, en dat is dan alleen nog maar de huiskamer....

Vannacht nog heel erg met ABC in de weer geweest. Veel wilde dromen, al kan ik er geen een meer terughalen. Kortom, het spookt rond nu ik morgen mijn eerste treden bij het Parool ga zetten...

Het luxe leven!

Het zit er op, het is geweest...

Hoewel het café Cuba een slechte keus bleek ( te vol en teveel lawaai ) ben ik zeer tevreden over mijn afscheid. Het etentje met z'n tienen was sowieso heerlijk en gezellig. De wijn vloeide rijkelijk en dat heb ik de volgende dag geweten!

Tjeerd, Pleun & Sigrid hebben zich ernstig uitgesloofd om nog een prachtig boek te maken, en dat is altijd het allerleukste! Dank hiervoor, lieve mensen!

Ook geweldig waren de lieve woorden van Larita en Shirley uit Canada, resp. Oman- snif, snif... Ook was ik overdonderd door de geweldige opkomst en alle lieve woorden. Terugkerend thema: mijn lach ( zie titel blog...) en nuchterheid cq no-nonsense houding...

Ik steek het allemaal in mijn zak, da's zeker.

'Het luxe leven' refereert aan de kaart die Lynn had geschreven- een tikkeltje verwijtend dat ik nu 'voor het luxe leven ging'. Dit heeft voor veel hilariteit gezorgd, zoals de meesten zich kunnen voorstellen. Dat alles wat meer is dan

€ 1100,- netto per maand voor een driepersoons huishouden gezien wordt als luxe... hahaha ( hard gelach dus, inderdaad! )

Maar goed, het is inderdaad luxe om een paar dagen van alles los te zijn, voordat mijn nieuwe baan begint. Ik zal daar volop van gaan genieten. Overigens zal het niet meer hebben van geldzorgen in de nabije toekomst ook een luxe zijn!- dus heeft Lynn toch een beetje gelijk.

Ik ben ook nog vreselijk verwend met een prachtige digitale camera. Kan ik, als ik uitgepield ben met de gebruiksaanwijzingen, leuke foto's toevoegen aan dit log...

Al met al zeer tevreden, het was goed, niet heftig of mega-emotioneel... zal natuurlijk een vinger aan de pols blijven houden daar, dat is wel duidelijk :-)

State of denial

Ik heb het gevoel dat ik nog heel veel moet doen en afronden deze laatste week, maar op de één of andere manier lukt het me niet te focussen. Ik ga naar mijn werk alsof het niet de laatste week is, maar het voelt toch gek. Staat van ontkenning dus.

Geen idee hoe het zal zijn om niet meer de binnenstad in te fietsen en aan te bellen op het Spui om 9 uur 's ochtends.

Leuk en gek, deze grafitti actie van afgelopen zaterdag. Lynn durft wel!

Al met al stemt het naderende vertrek me toch melancholieker dan ik in eerste instantie verwacht had. ABC voelt toch écht als thuis, hoe vreemd dat ook mag klinken...

Hoe dan ook, het is ook een kwestie van aftellen nu. Laatste keer dit, laatste keer dat. Bizar!

Nieuwe baan komt eraan!

Nou, dat was een snelle actie... Zag een advertentie on-line voor medewerker klantenservice bij het Parool, reageerde en binnen 10 dagen heb ik twee gesprekken gehad, ben ik aangenomen en heb ik mijn ontslag ingediend bij Lynn, director of The American Book Center.

Bij ABC precies 12½ jaar gewerkt ( op 1 maart a.s. ), dus ook onderhand wel tijd voor wat anders. Lynn vond dat ik erg gegroeid was de laatste paar jaar en wellicht is dat waar: wat ook betekent dat ik mijn baan en sommige collega's gewoon ontgroeid ben. Verder van haar veel goede dingen over mezelf gehoord, mijn ego is weer gekieteld- maar het is waar: het zijn ook dezelfde redenen waarom ze me bij het Parool ook graag wilden hebben: mijn nuchterheid en cut-the-crap-mentaliteit. Goed nieuws is dat het Parool aanzienlijk meer schuift. Bovendien ben ik voor het eerst sinds jááren niet rood gegaan in Januari, dus dat geeft ook weer een heel goed gevoel.

Ik voel gewoon dat er iets nieuws in de lucht hangt. Ik ga ervan uit dat het ook mooi is :-)

Hoera, 2007 is er !!

Voor iedereen een heel goed & gelukkig Nieuw Jaar!

We begonnen het jaar rustig- na een vermoeiende terugreis uit Frankrijk de dag ervoor. Daar was het 's nachts stervenskoud, maar heel erg knus bij de houtkachel en gezellig. Ik ben echt tot rust gekomen. Lezen, legpuzzels maken, wandelingetje, niet veel bijzonders maar helemaal goed. Inderdaad een prachtige Kerstnacht dienst in de Notre Dame van Bellac met veel zingen ( bekende melodiën ). Kaarsjes gebrand. Het was ook goed te merken om steeds meer los te zijn van alle dingen & mensen die mij zo hebben bezig geh0uden de laatste tijd. ( of langer... )

Voor mijzelf wens ik een sprankelender werkomgeving, nog meer geluk in kleine dingen, tevredenheid en een goede balans tussen het streven naar vooruitgang en blij zijn met dat wat is...