Verrassing

Het was een grote verrassing toen ma belde dat ze een auto hebben gekocht voor me. Woensdag ga ik naar Velp om 'm op te halen, zodat we er a.s. vrijdag mee naar zuid Brabant kunnen, om haar verjaardag te vieren in het Vennebos.

Ondanks allerlei nare berichten om me heen (Huntington, borstkanker, longkanker) zit ik nu wel weer goed in mijn vel. Ben met veel interesse me aan het verdiepen in de wondere wereld die we niet kunnen zien, maar wel kunnen ervaren. De bijna-dood ervaringen, opgetekend en wetenschappelijk belicht door Pim van Lommel, Tao van Fysica van Fridjof Capra, evolutie uitgelegd door Bas Haring.


(iets minder spiritueel, maar toch ook geestig). Er is meer, zoveel is wel duidelijk voor me.
Gisteren een proefronde gespeeld voor 'Met het mes op tafel'. Volgende week hoor ik meer, maar Joost was er wel bij, en daar was het toch eigenlijk allemaal om begonnen...Dus wat dat betreft een geslaagde onderneming.

Sterre is in Arnhem om Roos d'r verjaardag te vieren- en zo werden de meiden toch ook weer 14, langzaam voorbij het liedje van Paul van Vliet 'meisjes van 13...'

Zelf ben ik op het moment ook 'into' klassieke muziek, in het bijzonder Scarlatti, dankzij de gratis koffieconcerten op zondag in de Oosterkerk. Zeker in mijn wiebelige dagen kan ik dan tot tranen toe geroerd worden. Dit gebeurde bij de uitvoering van L118 in F minor van Scarlatti door Maria Prokojieva, twee weken terug. Prachtig!

Winstuitkering!

Beetje raar, maar waar....ondanks dat ik en 14 andere collega's weg moesten is er in 2008 toch winst gemaakt bij Het Parool. Leuk is dan wel weer dat ik daar toch nog in mocht meedelen...dus een zeer aangename verrassing!!!

Parijs

Als goed geoefende amerikanen hebben Enne, Sterre en ik Parijs in één dag gedaan. Ik moet tot mijn schande bekennen dat het de eerste keer was in de stad- wil er zeker naar terug, want er was zoveel te zien en te doen... Hotel was in de buurt van Montmartre. Gelukkig hoefde ik maar heel kort in de stad zelf te rijden, want dat was inderdaad nogal een onderneming: gewoon gaan en hopen dat je er ongeschonden uit komt...


Met z'n drietjes bij de Eiffeltoren

De Arc de Triomphe

De tuinen van het Louvre

Les Champs Elysées richting Arc

De Notre Dame van buiten...

..en van binnen. Prachtig, om stil van te worden...

En de Sacré Coeur. Wel erg veel trappen op, maar het uitzicht was adembenemend!


Uitzicht over Parijs vanaf de Sacré Coeur

En moe maar voldaan...na een dag door de stad racen, met behulp van de metro weliswaar, maar toch..en toen moest Disneyland nog komen!

Tegelzetter

Marcia's huis uit 1600, tegen de middeleeuwse kerk van Bellac aan.

Ha! Weer een klus geklaard die ik nu trots kan toevoegen aan mijn lijstje gedane (en geslaagde!) projecten.
Weliswaar hadden Marcia en ik met wat tegenslagen te kampen: een tegelsnijmachine die het niet deed, de Wc-pot die omviel, waardoor het reservoir in diggelen lag, lekkage bij het her-aansluiten van het water....maar uiteindelijk is alles goed gekomen. Hoewel het hard werken was, vond ik het erg leuk om te doen. Overweeg nu om ook mijn eigen gang te gaan betegelen...(maar dan met kleinere tegels en frissere kleuren)


Noor in de weer met de goede snijmachine: stoer!



Het eindresultaat na vijf dagen hard werken, van zeil loskrabben tot tegelsnijden, lijmen, voegen etc. Al die dagen geen stromend water ivm afsluiting hoofdkraan. Gelukkig had Marcia een zwembad in de tuin, waar we dankbaar gebruik van maakten:-)


Zie hier de tuin met zwembad- en machtig uitzicht!

Feesten!

Dacht ik dat ik met December en April de meeste feesten had, nu is er ook van alles te doen... Al gefeest in Soest, voor Mirjam's 40ste, vorige week IJazz, lekker buiten muziek festival. Morgen ook zoiets, maar dan anders: Rock en Roll-feest (D-Day) bij de Cruise-Inn op het Zeeburgereiland. Zondag 2 feestjes van meiden die 18 zijn geworden. De komende 2 vrijdagen einde-schoolfeesten van resp. de 1e en 2e Openluchtschool. En de 20ste Roze Zaterdag in Den Haag.




Eens kijken hoe we dan uiteindelijk juli inrollen...

Eerste week zit er op

Vooral erg moe- niet van het harde werken, maar van alle indrukken en nieuwe handen die ik heb geschud deze week.(en het vroege opstaan niet te vergeten!)
Heb een goed gevoel, ondanks het feit dat er nogal wat verschillen zijn tussen de scholen onderling. Beide scholen hebben hun charme. Belangrijkste is dat de mensen allemaal heel aardig zijn en behulpzaam. Ben veel minder kat-uit-de-boom-kijkerig wat de collega's betreft en ook meteen recht voor z'n raap. Weet niet of dat met het op m'n gemak voelen te maken heeft, of gewoon dat ik ouder en wijzer ben, of wellicht een combinatie van die twee...
Zelfs het fietsen 's ochtends vroeg vind ik lekker: en op de terugweg kom ik langs een Aldi, ook heel erg handig!

Postume verjaardagskaart

Kreeg afgelopen vrijdag post van de man van Truusje. Met een verjaardagskaart voor mij die zij nog had geschreven en geadresseerd. Dat is wel even slikken- maar eigenlijk ook prachtig. Ze had de kaart wel gedateerd op 23 april, de dag voor mijn verjaardag. Een wijze les om dat dus niet te doen...als je de kaart op 15 april schrijft. Wat het kan zomaar zo zijn dat je dan al niet meer onder de levenden bent, zoals in haar geval. Uiteraard juist daardoor extra speciaal en bijzonder....Een dierbaar laatste teken van leven aan mij, over de dood heen.

Veertig

Proost! Op het leven!


Pa z'n voordracht...over hoe het begon tot aan hier..



Lekker in de serre



Het was echt super gezellig! Heerlijk gegeten in het Markerhuisje. Wat een leuk plekje.. Zeer tevreden. Lof aan Max en Isabel (en Coco natuurlijk..)

Zo verwend, en zo luxe om niet te hoeven serveren op je eigen feestje, niet te slepen met boodschappen, kortom: tijd om met veel meer mensen te praten dan normaal. En bovenal: toegezongen door de buren - en hoe!

Het Lampenistenkoortje (Jan, Anneke, Bert, Kyra, Tina, Margriet, Monique en Anne op keyboard)

Gegeten, gedronken, gedanst (een beetje te weinig, maar toch...) en vooral lekker gekletst en hard gelachen.

Truusje I.M.

Dinsdag op de mat een rouwkaart. Voordat ik 'm had opengemaakt wist ik: Truusje. Vorige week heb ik heel sterk aan haar gedacht, en gelukkig had ik 2 weken geleden, toen de bosanemonen weer bloeiden in het Flevopark, nog een kaart gestuurd. Bosanemoontjes waren een regelmatig terugkerend iets tussen ons, naar aanleiding van een gedenkwaardige wandeling die we maakten in Hoog Keppel, in april 1984. Ik was een bakvis van net geen 15- en ze nam me mee wandelen, om terug te komen op een brief die ik haar had geschreven.(voor niet-ingewijden: ze was mijn lerares Frans in de brugklas, en al in oktober '82 had ik de euvele moed haar een brief te schrijven met de mededeling dat ik kriebels in mijn buik kreeg wanneer ik haar zag..)

Citaat uit mijn dagboek van 10 april 1984:
" Ze stelde best moeilijke vragen waar ik zelf nauwelijks bewust over had nagedacht en telkens citeerde ze daarbij een zin die ik had geschreven. (Wat droom je? Wat schrijf je in je dagboek? Waar gaan jouw gedichten over?)Dus het kwam wel allemaal van mij. Vooral de vraag wat ik van haar verwachtte was heel moeilijk, omdat ik daar nog nooit over heb nagedacht. Uiteindelijk kwam het op een arm om m'n schouder als ik die nodig heb, en gewoon een vriendschapsband. Ze kon mij niets meer geven dan een vriendschapsband en een luisterend oor ten alle tijde. Maar meer zal ik ook wel niet hebben verwacht. Ze moest me wel teleurstellen als ik dacht dat zij het in zich had om van vrouwen te houden. Maar dat zal ik haar nooit toegeschreven hebben. Ik denk dat ik het zelf niet eens ben (lesbisch). Hoewel..."

Kortom: ze was heel belangrijk voor me, en maar liefst 15 dagboeken zijn aan haar opgedragen- daterend tussen 1982 en 1987. We hebben altijd een band gehouden, die, toen ik ouder werd, resulteerde in correspondentie - meestal rond de feestdagen en onze verjaardagen.

In 1989 heb ik nog een gedichtbundel uitgegeven in eigen beheer, die ik ook aan haar heb opgedragen. Daarin niet het gedicht dat ik maakte n.a.v. onze wandeling:

Het licht valt precies
Tussen de knoestige takken door
Op dat wiegende bloempje
Jouw onsterfelijke bosanemoon

De zon laat zich zo
Van een van haar beste kanten zien
Als zij met haar warme,
Eeuwige stralen
De aarde bedekt
Net dat stukje aarde met
Jouw onsterfelijke bosanemoon.

Het is toch wel bijzonder dat haar begrafenis plaats heeft op de dag dat ik 40 word. Een reden temeer om 's avonds vooral feest te vieren:

Le Chayim !!(op het leven!)

Uit haar laatste brief, 12 januari 2009:

PS 1 Ja, soms ook best nieuwsgierig hoe het DAAR (hiernamaals) zal zijn- als er een DAAR is?! In elk geval: na dit aardse vast nog iets anders; maar "totaliter aliter" of "een eindeloos, grenzeloos bewustzijn"...wie zal het zeggen........

PS2 Speed-dating?? Is dat nou leuk, is dat wel wat voor jou? Speed, snel, niet diepgaand, vlug...doe voorzichtig, bescherm jezelf...graaf wat dieper, dat past bij je.

Met het mes op tafel

Vanochtend om 10.00 in Hilversum de selectie voor deze immens leuke quiz - al was het alleen maar voor Joost Prinsen zelf! 90 vragen kregen we (40 aspirant kandidaten) op ons afgevuurd in een straf tempo- gelukkig hoorde ik bij de 18 mensen die 'door' waren. En dat terwijl er nog zoveel was dat ik niet wist: De hoofdstad van Paraguay, de naam van de rivier die Vietnam van Laos scheidt, de naam van de enorme rots in midden Australië, de eerste premier van de CDU na WW1, het kwadraat van 21, de naam van het geluid dat bronstige herten maken...om er maar een paar te noemen. Gelukkig (en natuurlijk, want: domineesdochter) wist ik wel de naam van de profeet die de Klaagliederen schreef, de naam van de oma van Ruth, de derde letter van het Griekse alfabet, de naam van het domme vriendje van Sponge Bob (hoe diep kan je zakken??
:-)), de auteur van The Color Purple (natuurlijk!! prachtboek!), de naam van de minister van defensie en de naam van het hemeltje boven een bed of troon...
In het najaar kan ik een oproep voor de daadwerkelijke opnames verwachten- deze zomer komt er eerst een serie met de zwaargewichten, en daar hoorde ik in elk geval niet bij...

Hierbij nog de link naar de finale van vorige week

Nieuwe baan- deel 2

Toen ik woensdag thuis kwam lag er een briefje in de bus van de bloemist. Ik was verbaasd: wie stuurt mij nou bloemen?? Per slot van rekening ben ik nog niet jarig!
Bij de buurvrouw langs: een prachtig boeket van de redactie van het Parool. Echt heel goed! Was blij verrast: felicitatie vanwege mijn nieuwe baan.( stiekem wel jammer dat het toch niet van een geheime aanbidder was...)
Barbara: top! en bedankt :-)

Nieuwe Baan!

Jawel, het heeft even geduurd, maar vanaf 1 mei heb ik een nieuwe baan, als administratief medewerker bij de 1e en 2e Openluchtschool. Gisteren was het tweede gesprek- ik dacht dat het al min of meer rond was, maar er bleken nog steeds meer kandidaten te zijn, dus dat was een kleine tegenvaller. Maar niet getreurd- ik liet me niet gek maken, voelde me op mijn gemak en was vooral mijn eigen zelf, nuchter en opgewekt. Meer kan je niet doen, toch?

Vervolgens ging ik richting Chassékerk, waar de generale repetitie was van de Mattheus in de vertaling van Jan Rot. Voor vanavond en morgenavond was het al helemaal uitverkocht, dus dat was de enige kans. Het was zeker een bijzondere ervaring. Het was nog wel echt repeteren, waardoor het lastiger was meegevoerd en ontroerd te raken en de gesproken verteller vond ik ook wat minder ( ondanks dat het Hans Dagelet was, wat ik een zeer aantrekkelijk type man vind...)



een korte impressie van het prachtige Erbarme Dich in de originele uitvoering


In de pauze zag ik dat er gebeld was door de directeur, ik belde terug, en toen was het alsnog goed nieuws. Heb er zin in, het lijkt een leuke werkomgeving en ben toe aan nieuwe uitdagingen en kansen! ( en zeker ook aan meer geld, 980 euro is nou niet echt ruim voldoende om met z'n drieën van te leven.)

wordt snel vervolgd...

Tina Live!

Voor het begin van de show ( eigen foto )

Bij Proud Mary ( eigen foto )

Ik ben zooooooooooooo blij dat ik toch zelf ben gegaan uiteindelijk! Ze is echt geweldig, wat een vrouw!!
(Had geprobeerd de kaarten door te verkopen vanwege het feit dat ik nu de cash beter kon gebruiken, en de kaarten had ik al 9 maanden in huis,uit de betere tijden.)

Wat een energie, wat een power heeft die vrouw, die dit jaar toch echt 70 wordt.
In de eerste set was wel duidelijk dat het dansen en springen ten koste ging van de zang: regelmatig buiten adem en veel uithalen liet ze achterwege. Na de pauze begon ze wat rustiger, zittend op een kruk, en toen was ze veel beter bij stem. Maar haar stem blijft geweldig, of 'ie nou hapert of niet. En de power van de show was geweldig, wat een podiumbeest!
Dat wordt mijn nieuwe streven: zo oud worden :-) ( Het figuur en de conditie heb ik sowieso niet, maar goed...)
Een uitverkocht Gelredome, waanzinnig veel mensen die uit hun dak gingen bij 'Proud Mary'.
Verder alle hits die ik grijs heb gedraaid in de jaren '80 van de LP 'Private Dancer'. Wellicht nu toch echt de laatste tour, maar blij dat ik er zelf bij was!


Filmpje van 'Proud Mary' afgelopen zaterdag.

Hans Nauta van Trouw was dezelfde mening toegedaan. Lees de recensie.

Mukkie is zoek!

Sinds donderdag 12 maart is Mukkie spoorloos verdwenen. Ik dacht: het is lente. Hoewel ze bijna altijd thuis is 's nachts maakte ik me donderdagavond niet al te grote zorgen. Maar inmiddels is het maandagochtend en is ze er nog steeds niet. Gisteravond haar aangemeld op alle vermiste dieren sites die er zijn en posters gemaakt die ik straks ga ophangen. Hopelijk vinden we haar terug, want we missen haar wel heel erg!

Zie ook deze advertentie:

Wat sollicitaties betreft: AMC leek een leuk en goed gesprek, maar ben toch niet door naar de volgende ronde. Volgende week dinsdag nog een gesprek bij de Eerste Openluchtschool als administratief medewerker. Hopelijk daar meer geluk!

Het voorjaar zit weer in de lucht en de locatie voor mijn verjaardagsfeest is bepaald. Het is na deze tijden ook wel goed om het leven weer te vieren!

Vrouwendag

Zoals al weer een paar jaar gebruikelijk is, neem ik op deze dag Tina mee uit eten. Dat valt samen met de nationale restaurantweek, dus dat komt goed uit. Vanavond wordt het Umoja, veel goeds over gelezen, dus dat gaan we zelf proberen!

Sterre was gisteren te zien in het Jeugdjournaal, in verband met het feit dat Yelle (schoolvriendin van Sterre)de nieuwe Uri Geller show heeft gewonnen. Een groep meiden (Robin, Rosa, Lana,Milja en Sterre) hadden T-shirts gemaakt en gingen na de finale van vrijdag op zaterdag bij Yelle langs als verrassing, en dat trof: ze vielen met hun neus in de boter (camera).

Bij Yelle op de boot


Overigens zeer terecht dat ze won: ik ben van mening dat als je dergelijke gaven hebt dat je er vooral de schoonheid en kracht van moet laten zien, en er geen misselijk makende, perverse act van moet maken, zoals Vincent, of veel geweld en bombarie moet gebruiken ( zoals The Mask a.k.a. Hayashi ).

Enne is dolgelukkig met zijn nieuw gekochte laptop, uiteraard zeer geavanceerd- maar ook werkelijk schitterend.

Fris feest

Ja, ja, kleine meisjes worden groot...en opeens is er dan een Frisfeest in Panama, waardoor moederlief verplicht op moet blijven om twee meiden om 1.00 op te halen... Liever wilde Sterre alleen naar huis komen, want opgehaald worden door je moeder is natuurlijk alles behalve cool, maar ik heb nog wel enig verantwoordelijkheidsgevoel en grenzen, dus helaas pindakaas...ze zal het er maar mee moeten doen!
Binnenkort wellicht foto's op de site, dus check it out, zou ik zeggen...

www.wijnzijnfris.nl

160x200x30

En zo stond er sinds vrijdag in de hal: de nieuwe matras. ( waarom denk ik dat het 'het matras' is? In het woordenboek staat 'de matras'.. ) Met Anne en Enne geprobeerd hem naar boven te krijgen, maar mijn bange vermoeden werd bevestigd: dat ging niet zomaar! Het trappengat was te smal. Hoewel mijn vorige matras ook 160 breed was, was die wel flexibel, maar deze matras is zeer stevig, en er viel niet zoveel aan te buigen... ik vreesde het ergste, maar toen buurman Jan zei dat het echt wel moest kunnen hebben we met z'n vijven de klus alsnog geklaard. Vraag niet hoe, want vreselijk zwaar en onbuigzaam, en de matras kan waarschijnlijk ook nooit meer het huis uit nu, maar dankzij Bert, Jan, Anne en Enne is het gelukkig toch gelukt. Het bed is nu heerlijk hoog, ik slaap als een prinsesje...

Ruilen toegestaan..

Nadat ik de site had bekeken van bed4less zonk de moed mij in de schoenen- ruilen niet toegestaan, of uitsluitend als de matras nog in de verpakking zat ( duh ) en zeker niet bij matrassen in de aanbieding. Maar ja, wie niet waagt, niet wint. Dus terug naar de zaak. Gelukkig was de overigens niet van vriendelijkheid overlopende verkoper bereid een ruil toe te staan, waarbij ik natuurlijk wel wat bij moest betalen, maar nu wel het gevoel heb een veel betere keus te hebben gemaakt... na vrijdag zullen we weten of het ook werkelijk veel beter ligt, maar ik ben in elk geval al weer enorm opgelucht dat er geen vele euro's 'down te drain' zijn gegaan. Want het blijft een kostbare investering, die toch gedaan moet worden. Eigenschap van het materiaal van de matrassen waar ik deze nachten op heb geslapen, Visco-pro, is wel dat het de warmte van je lichaam absorbeert waardoor het zich naar je lichaam vormt. Bijgevolg is het dus behoorlijk warm liggen, wat enorm onrustige dromen veroorzaakt... Ben ik daar hopelijk ook weer snel van verlost!

Matrassen

In verband met aanhoudende en terugkerende rugklachten was het hoog tijd een nieuw matras aan te schaffen. Uiteindelijk had ik de mijne ( pocketvering met boxspring ) ook al weer 9,5 jaar. Ik zag een geweldige aanbieding voor tempur matrassen, die zo goed horen te zijn bij rugklachten, omdat de matras zich naar je lijf vormt, de druk vermindert, de pijnlijke plekken ontlast: kortom, dit moest het worden. Ik ging heel even proef liggen, maar ja, alleen een korte indruk. Wel besloten om nu 2 x 80 cm te nemen ipv 160, omdat ik bij mijn vorige matras altijd naar het midden schoof, en daar dus een enorme kuil ontstond. Nou, je raad het al: na 3 nachten op deze matrassen schuif ik nog steeds naar het midden, maar nu dus in de gleuf! Bovendien zak ik er zo diep in weg dat ik met moeite kan draaien, laat staan opstaan! Op mijn rug liggen gaat nog wel, maar op mijn zij een boek lezen, of wie weet ooit nog vrijen in dit bed...dat lijkt met deze matrassen een hele opgave. Ik hoop van harte dat ik ze nog kan omruilen: wellicht dan toch maar weer voor een pocketvering of zoiets, en ook maar gewoon weer 160 breed. Iemand suggesties voor een goede matras?

Wordt vervolgd!

Koos Werkeloos

Na de laatste weken bijzonder opgewekt toegeleefd te hebben naar het einde, was het gisteren dan toch zover....de zorgvuldig vermeden, dan wel uitgestelde dip. Mijn eerste dag 'vrij', maar eigenlijk alleen lamlendig en huilerig. De lunch met Tina die ze me aanbood in Café Bloemers was lief bedoeld, maar feestelijk allerminst. Had last van alles: de dip, de verjaardagsadvertentie, die nogal anders had uitgepakt dan de bedoeling was (een understatement, mag je wel zeggen...), haar schoonheid die me weer overrompelde (waarom blijft dat toch gebeuren??).. kortom, genoeg om niet in staat te zijn de brandende en opdringerige tranen de baas te blijven.

Houdt niet weg dat mijn afscheid klasse was. Zeer veel lovende woorden en veren in mijn gat van alle lieve collega's, mooie bloemen, spannend boek en een verwenweekend voor 2 personen. Een lekker en gezellig etentje in Gare de l'Est op donderdagavond, kortom: beter kon ik me niet wensen: m'n ego is weer voor weken gestreeld!!(of voor zolang als het duurt!)


Edmond's speech, daarnaast Han

Kitty, Patricia, Theo, Jan en Jeannette, Judith, Anne Rose en ikzelf.

Pim, Wendy, Mirjam en Margo

Jan, Jeannette, Judith en Anne Rose

Carla, Kelly, Pim en Margo


Helaas is het niet gelukt met het colbertje, uit de campagne van 'het nieuwe jasje van Het Parool'dat ik zo dolgraag had willen hebben, maar daarvoor in de plaats kreeg ik een Parool windjack- typisch geval van paard en bek...



En nu maar hopen dat het allemaal op z'n pootjes terecht komt met me...

Vandaag in elk geval lekker bij Kanis en Meiland lang achter het glas in de zon gezeten, dat doet een mens so wie so veel goed.Dat is dan wel weer leuk, dat ik nu even de tijd heb om tot mezelf te komen...

2009!

De kop is er af.... het nieuwe jaar is begonnen!

Iedereen een heel goed, gezond en bovenal gelukkig 2009!

Terugkijkend was 2008 een goed jaar, met alleen de laatste 2 maanden een neerwaartse lijn, net als de AEX index. Al stond het er grotendeels los van. Hoewel...mijn nu spoedig naderend ontslag is wel een direct gevolg van de kredietcrisis en dat naderend ontslag was wel gedeeltelijk de oorzaak van de dip, samen met de spit en de daarmee gepaard gaande mood swings.
Heb geen goede voornemens, heb dit jaren geleden al afgeschaft. Gewoon weer het beste ervan maken.



Gelukkig is het wel echt winter geworden. Gisteren de schaatsen laten slijpen, want hier en daar kan er weer geschaatst worden op natuurijs. Hopelijk kom ik daar vandaag aan toe. Dat is voor mijn gevoel al wel heel lang geleden. Afgelopen zondag, toen het nog niet kon een heerlijke wandeling op het eiland Marken gemaakt. De dijk, de kou, het Hollandse landschap...prachtig!


De ondergaande zon vanaf de dijk


Prachtig toch, die ijspegels?!