hard gelach

Pa ook 80

2010-03-17T13:39:00.005+01:00

De Jarige Pa met Ma

Ma 'doet' ook een gedichtje

Sterre en Nadeche

Anke en Deborah

En zo werd vorige week zondag, 7 maart, pa's 80-ste verjaardag gevierd in Zevenhuizen. Het was een gezellig samenzijn en samen eten. De foto's die ik in Oosthem gemaakt had en tot boekje had verwerkt waren een schot in de roos. Ook heel mooi Anke's persoonlijke verhaal over pa's jeugd en de hare... Alles op kleine, maar intieme schaal. Het eten bij 't Graanhuijs was heerlijk bovendien.

Verrassing

2009-11-22T14:28:00.007+01:00

Het was een grote verrassing toen ma belde dat ze een auto hebben gekocht voor me. Woensdag ga ik naar Velp om 'm op te halen, zodat we er a.s. vrijdag mee naar zuid Brabant kunnen, om haar verjaardag te vieren in het Vennebos.

Ondanks allerlei nare berichten om me heen (Huntington, borstkanker, longkanker) zit ik nu wel weer goed in mijn vel. Ben met veel interesse me aan het verdiepen in de wondere wereld die we niet kunnen zien, maar wel kunnen ervaren. De bijna-dood ervaringen, opgetekend en wetenschappelijk belicht door Pim van Lommel, Tao van Fysica van Fridjof Capra, evolutie uitgelegd door Bas Haring.

(iets minder spiritueel, maar toch ook geestig). Er is meer, zoveel is wel duidelijk voor me.
Gisteren een proefronde gespeeld voor 'Met het mes op tafel'. Volgende week hoor ik meer, maar Joost was er wel bij, en daar was het toch eigenlijk allemaal om begonnen...Dus wat dat betreft een geslaagde onderneming.

Sterre is in Arnhem om Roos d'r verjaardag te vieren- en zo werden de meiden toch ook weer 14, langzaam voorbij het liedje van Paul van Vliet 'meisjes van 13...'

Zelf ben ik op het moment ook 'into' klassieke muziek, in het bijzonder Scarlatti, dankzij de gratis koffieconcerten op zondag in de Oosterkerk. Zeker in mijn wiebelige dagen kan ik dan tot tranen toe geroerd worden. Dit gebeurde bij de uitvoering van L118 in F minor van Scarlatti door Maria Prokojieva, twee weken terug. Prachtig!

Winstuitkering!

2009-08-14T22:20:00.002+02:00

Beetje raar, maar waar....ondanks dat ik en 14 andere collega's weg moesten is er in 2008 toch winst gemaakt bij Het Parool. Leuk is dan wel weer dat ik daar toch nog in mocht meedelen...dus een zeer aangename verrassing!!!

Parijs

2009-07-23T16:48:00.005+02:00

Als goed geoefende amerikanen hebben Enne, Sterre en ik Parijs in één dag gedaan. Ik moet tot mijn schande bekennen dat het de eerste keer was in de stad- wil er zeker naar terug, want er was zoveel te zien en te doen... Hotel was in de buurt van Montmartre. Gelukkig hoefde ik maar heel kort in de stad zelf te rijden, want dat was inderdaad nogal een onderneming: gewoon gaan en hopen dat je er ongeschonden uit komt...

Met z'n drietjes bij de Eiffeltoren

De Arc de Triomphe

De tuinen van het Louvre

Les Champs Elysées richting Arc

De Notre Dame van buiten...

..en van binnen. Prachtig, om stil van te worden...

En de Sacré Coeur. Wel erg veel trappen op, maar het uitzicht was adembenemend!

Uitzicht over Parijs vanaf de Sacré Coeur

En moe maar voldaan...na een dag door de stad racen, met behulp van de metro weliswaar, maar toch..en toen moest Disneyland nog komen!

Tegelzetter

2009-07-23T16:26:00.005+02:00

Marcia's huis uit 1600, tegen de middeleeuwse kerk van Bellac aan.

Ha! Weer een klus geklaard die ik nu trots kan toevoegen aan mijn lijstje gedane (en geslaagde!) projecten.
Weliswaar hadden Marcia en ik met wat tegenslagen te kampen: een tegelsnijmachine die het niet deed, de Wc-pot die omviel, waardoor het reservoir in diggelen lag, lekkage bij het her-aansluiten van het water....maar uiteindelijk is alles goed gekomen. Hoewel het hard werken was, vond ik het erg leuk om te doen. Overweeg nu om ook mijn eigen gang te gaan betegelen...(maar dan met kleinere tegels en frissere kleuren)

Noor in de weer met de goede snijmachine: stoer!

Het eindresultaat na vijf dagen hard werken, van zeil loskrabben tot tegelsnijden, lijmen, voegen etc. Al die dagen geen stromend water ivm afsluiting hoofdkraan. Gelukkig had Marcia een zwembad in de tuin, waar we dankbaar gebruik van maakten:-)

Zie hier de tuin met zwembad- en machtig uitzicht!

Feesten!

2009-06-12T21:35:00.013+02:00

Dacht ik dat ik met December en April de meeste feesten had, nu is er ook van alles te doen... Al gefeest in Soest, voor Mirjam's 40ste, vorige week IJazz, lekker buiten muziek festival. Morgen ook zoiets, maar dan anders: Rock en Roll-feest (D-Day) bij de Cruise-Inn op het Zeeburgereiland. Zondag 2 feestjes van meiden die 18 zijn geworden. De komende 2 vrijdagen einde-schoolfeesten van resp. de 1e en 2e Openluchtschool. En de 20ste Roze Zaterdag in Den Haag.

Eens kijken hoe we dan uiteindelijk juli inrollen...

Eerste week zit er op

2009-05-16T20:55:00.002+02:00

Vooral erg moe- niet van het harde werken, maar van alle indrukken en nieuwe handen die ik heb geschud deze week.(en het vroege opstaan niet te vergeten!)
Heb een goed gevoel, ondanks het feit dat er nogal wat verschillen zijn tussen de scholen onderling. Beide scholen hebben hun charme. Belangrijkste is dat de mensen allemaal heel aardig zijn en behulpzaam. Ben veel minder kat-uit-de-boom-kijkerig wat de collega's betreft en ook meteen recht voor z'n raap. Weet niet of dat met het op m'n gemak voelen te maken heeft, of gewoon dat ik ouder en wijzer ben, of wellicht een combinatie van die twee...
Zelfs het fietsen 's ochtends vroeg vind ik lekker: en op de terugweg kom ik langs een Aldi, ook heel erg handig!

Postume verjaardagskaart

2009-05-03T15:43:00.002+02:00

Kreeg afgelopen vrijdag post van de man van Truusje. Met een verjaardagskaart voor mij die zij nog had geschreven en geadresseerd. Dat is wel even slikken- maar eigenlijk ook prachtig. Ze had de kaart wel gedateerd op 23 april, de dag voor mijn verjaardag. Een wijze les om dat dus niet te doen...als je de kaart op 15 april schrijft. Wat het kan zomaar zo zijn dat je dan al niet meer onder de levenden bent, zoals in haar geval. Uiteraard juist daardoor extra speciaal en bijzonder....Een dierbaar laatste teken van leven aan mij, over de dood heen.

Veertig

2009-04-26T17:33:00.009+02:00

Proost! Op het leven!

Pa z'n voordracht...over hoe het begon tot aan hier..

Lekker in de serre

Het was echt super gezellig! Heerlijk gegeten in het Markerhuisje. Wat een leuk plekje.. Zeer tevreden. Lof aan Max en Isabel (en Coco natuurlijk..)

Zo verwend, en zo luxe om niet te hoeven serveren op je eigen feestje, niet te slepen met boodschappen, kortom: tijd om met veel meer mensen te praten dan normaal. En bovenal: toegezongen door de buren - en hoe!

Het Lampenistenkoortje (Jan, Anneke, Bert, Kyra, Tina, Margriet, Monique en Anne op keyboard)

Gegeten, gedronken, gedanst (een beetje te weinig, maar toch...) en vooral lekker gekletst en hard gelachen.

Truusje I.M.

2009-04-23T12:28:00.002+02:00

Dinsdag op de mat een rouwkaart. Voordat ik 'm had opengemaakt wist ik: Truusje. Vorige week heb ik heel sterk aan haar gedacht, en gelukkig had ik 2 weken geleden, toen de bosanemonen weer bloeiden in het Flevopark, nog een kaart gestuurd. Bosanemoontjes waren een regelmatig terugkerend iets tussen ons, naar aanleiding van een gedenkwaardige wandeling die we maakten in Hoog Keppel, in april 1984. Ik was een bakvis van net geen 15- en ze nam me mee wandelen, om terug te komen op een brief die ik haar had geschreven.(voor niet-ingewijden: ze was mijn lerares Frans in de brugklas, en al in oktober '82 had ik de euvele moed haar een brief te schrijven met de mededeling dat ik kriebels in mijn buik kreeg wanneer ik haar zag..)

Citaat uit mijn dagboek van 10 april 1984:
" Ze stelde best moeilijke vragen waar ik zelf nauwelijks bewust over had nagedacht en telkens citeerde ze daarbij een zin die ik had geschreven. (Wat droom je? Wat schrijf je in je dagboek? Waar gaan jouw gedichten over?)Dus het kwam wel allemaal van mij. Vooral de vraag wat ik van haar verwachtte was heel moeilijk, omdat ik daar nog nooit over heb nagedacht. Uiteindelijk kwam het op een arm om m'n schouder als ik die nodig heb, en gewoon een vriendschapsband. Ze kon mij niets meer geven dan een vriendschapsband en een luisterend oor ten alle tijde. Maar meer zal ik ook wel niet hebben verwacht. Ze moest me wel teleurstellen als ik dacht dat zij het in zich had om van vrouwen te houden. Maar dat zal ik haar nooit toegeschreven hebben. Ik denk dat ik het zelf niet eens ben (lesbisch). Hoewel..."

Kortom: ze was heel belangrijk voor me, en maar liefst 15 dagboeken zijn aan haar opgedragen- daterend tussen 1982 en 1987. We hebben altijd een band gehouden, die, toen ik ouder werd, resulteerde in correspondentie - meestal rond de feestdagen en onze verjaardagen.

In 1989 heb ik nog een gedichtbundel uitgegeven in eigen beheer, die ik ook aan haar heb opgedragen. Daarin niet het gedicht dat ik maakte n.a.v. onze wandeling:

Het licht valt precies
Tussen de knoestige takken door
Op dat wiegende bloempje
Jouw onsterfelijke bosanemoon

De zon laat zich zo
Van een van haar beste kanten zien
Als zij met haar warme,
Eeuwige stralen
De aarde bedekt
Net dat stukje aarde met
Jouw onsterfelijke bosanemoon.

Het is toch wel bijzonder dat haar begrafenis plaats heeft op de dag dat ik 40 word. Een reden temeer om 's avonds vooral feest te vieren:

Le Chayim !!(op het leven!)

Uit haar laatste brief, 12 januari 2009:

PS 1 Ja, soms ook best nieuwsgierig hoe het DAAR (hiernamaals) zal zijn- als er een DAAR is?! In elk geval: na dit aardse vast nog iets anders; maar "totaliter aliter" of "een eindeloos, grenzeloos bewustzijn"...wie zal het zeggen........

PS2 Speed-dating?? Is dat nou leuk, is dat wel wat voor jou? Speed, snel, niet diepgaand, vlug...doe voorzichtig, bescherm jezelf...graaf wat dieper, dat past bij je.

Met het mes op tafel

2009-04-18T22:02:00.002+02:00

Vanochtend om 10.00 in Hilversum de selectie voor deze immens leuke quiz - al was het alleen maar voor Joost Prinsen zelf! 90 vragen kregen we (40 aspirant kandidaten) op ons afgevuurd in een straf tempo- gelukkig hoorde ik bij de 18 mensen die 'door' waren. En dat terwijl er nog zoveel was dat ik niet wist: De hoofdstad van Paraguay, de naam van de rivier die Vietnam van Laos scheidt, de naam van de enorme rots in midden Australië, de eerste premier van de CDU na WW1, het kwadraat van 21, de naam van het geluid dat bronstige herten maken...om er maar een paar te noemen. Gelukkig (en natuurlijk, want: domineesdochter) wist ik wel de naam van de profeet die de Klaagliederen schreef, de naam van de oma van Ruth, de derde letter van het Griekse alfabet, de naam van het domme vriendje van Sponge Bob (hoe diep kan je zakken??
:-)), de auteur van The Color Purple (natuurlijk!! prachtboek!), de naam van de minister van defensie en de naam van het hemeltje boven een bed of troon...
In het najaar kan ik een oproep voor de daadwerkelijke opnames verwachten- deze zomer komt er eerst een serie met de zwaargewichten, en daar hoorde ik in elk geval niet bij...

Hierbij nog de link naar de finale van vorige week

Nieuwe baan- deel 2

2009-04-16T22:16:00.002+02:00

Toen ik woensdag thuis kwam lag er een briefje in de bus van de bloemist. Ik was verbaasd: wie stuurt mij nou bloemen?? Per slot van rekening ben ik nog niet jarig!
Bij de buurvrouw langs: een prachtig boeket van de redactie van het Parool. Echt heel goed! Was blij verrast: felicitatie vanwege mijn nieuwe baan.( stiekem wel jammer dat het toch niet van een geheime aanbidder was...)
Barbara: top! en bedankt :-)

Nieuwe Baan!

2009-04-09T11:06:00.003+02:00

Jawel, het heeft even geduurd, maar vanaf 1 mei heb ik een nieuwe baan, als administratief medewerker bij de 1e en 2e Openluchtschool. Gisteren was het tweede gesprek- ik dacht dat het al min of meer rond was, maar er bleken nog steeds meer kandidaten te zijn, dus dat was een kleine tegenvaller. Maar niet getreurd- ik liet me niet gek maken, voelde me op mijn gemak en was vooral mijn eigen zelf, nuchter en opgewekt. Meer kan je niet doen, toch?

Vervolgens ging ik richting Chassékerk, waar de generale repetitie was van de Mattheus in de vertaling van Jan Rot. Voor vanavond en morgenavond was het al helemaal uitverkocht, dus dat was de enige kans. Het was zeker een bijzondere ervaring. Het was nog wel echt repeteren, waardoor het lastiger was meegevoerd en ontroerd te raken en de gesproken verteller vond ik ook wat minder ( ondanks dat het Hans Dagelet was, wat ik een zeer aantrekkelijk type man vind...)

een korte impressie van het prachtige Erbarme Dich in de originele uitvoering

In de pauze zag ik dat er gebeld was door de directeur, ik belde terug, en toen was het alsnog goed nieuws. Heb er zin in, het lijkt een leuke werkomgeving en ben toe aan nieuwe uitdagingen en kansen! ( en zeker ook aan meer geld, 980 euro is nou niet echt ruim voldoende om met z'n drieën van te leven.)

wordt snel vervolgd...

Tina Live!

2009-03-23T09:29:00.005+01:00

Voor het begin van de show ( eigen foto )

Bij Proud Mary ( eigen foto )

Ik ben zooooooooooooo blij dat ik toch zelf ben gegaan uiteindelijk! Ze is echt geweldig, wat een vrouw!!
(Had geprobeerd de kaarten door te verkopen vanwege het feit dat ik nu de cash beter kon gebruiken, en de kaarten had ik al 9 maanden in huis,uit de betere tijden.)

Wat een energie, wat een power heeft die vrouw, die dit jaar toch echt 70 wordt.
In de eerste set was wel duidelijk dat het dansen en springen ten koste ging van de zang: regelmatig buiten adem en veel uithalen liet ze achterwege. Na de pauze begon ze wat rustiger, zittend op een kruk, en toen was ze veel beter bij stem. Maar haar stem blijft geweldig, of 'ie nou hapert of niet. En de power van de show was geweldig, wat een podiumbeest!
Dat wordt mijn nieuwe streven: zo oud worden :-) ( Het figuur en de conditie heb ik sowieso niet, maar goed...)
Een uitverkocht Gelredome, waanzinnig veel mensen die uit hun dak gingen bij 'Proud Mary'.
Verder alle hits die ik grijs heb gedraaid in de jaren '80 van de LP 'Private Dancer'. Wellicht nu toch echt de laatste tour, maar blij dat ik er zelf bij was!

Filmpje van 'Proud Mary' afgelopen zaterdag.

Hans Nauta van Trouw was dezelfde mening toegedaan. Lees de recensie.

Mukkie is zoek!

2009-03-16T10:29:00.005+01:00

Sinds donderdag 12 maart is Mukkie spoorloos verdwenen. Ik dacht: het is lente. Hoewel ze bijna altijd thuis is 's nachts maakte ik me donderdagavond niet al te grote zorgen. Maar inmiddels is het maandagochtend en is ze er nog steeds niet. Gisteravond haar aangemeld op alle vermiste dieren sites die er zijn en posters gemaakt die ik straks ga ophangen. Hopelijk vinden we haar terug, want we missen haar wel heel erg!

Zie ook deze advertentie:

Wat sollicitaties betreft: AMC leek een leuk en goed gesprek, maar ben toch niet door naar de volgende ronde. Volgende week dinsdag nog een gesprek bij de Eerste Openluchtschool als administratief medewerker. Hopelijk daar meer geluk!

Het voorjaar zit weer in de lucht en de locatie voor mijn verjaardagsfeest is bepaald. Het is na deze tijden ook wel goed om het leven weer te vieren!

Vrouwendag

2009-03-08T12:46:00.002+01:00

Zoals al weer een paar jaar gebruikelijk is, neem ik op deze dag Tina mee uit eten. Dat valt samen met de nationale restaurantweek, dus dat komt goed uit. Vanavond wordt het Umoja, veel goeds over gelezen, dus dat gaan we zelf proberen!

Sterre was gisteren te zien in het Jeugdjournaal, in verband met het feit dat Yelle (schoolvriendin van Sterre)de nieuwe Uri Geller show heeft gewonnen. Een groep meiden (Robin, Rosa, Lana,Milja en Sterre) hadden T-shirts gemaakt en gingen na de finale van vrijdag op zaterdag bij Yelle langs als verrassing, en dat trof: ze vielen met hun neus in de boter (camera).

Bij Yelle op de boot

Overigens zeer terecht dat ze won: ik ben van mening dat als je dergelijke gaven hebt dat je er vooral de schoonheid en kracht van moet laten zien, en er geen misselijk makende, perverse act van moet maken, zoals Vincent, of veel geweld en bombarie moet gebruiken ( zoals The Mask a.k.a. Hayashi ).

Enne is dolgelukkig met zijn nieuw gekochte laptop, uiteraard zeer geavanceerd- maar ook werkelijk schitterend.

Fris feest

2009-02-24T00:14:00.004+01:00

Ja, ja, kleine meisjes worden groot...en opeens is er dan een Frisfeest in Panama, waardoor moederlief verplicht op moet blijven om twee meiden om 1.00 op te halen... Liever wilde Sterre alleen naar huis komen, want opgehaald worden door je moeder is natuurlijk alles behalve cool, maar ik heb nog wel enig verantwoordelijkheidsgevoel en grenzen, dus helaas pindakaas...ze zal het er maar mee moeten doen!
Binnenkort wellicht foto's op de site, dus check it out, zou ik zeggen...

www.wijnzijnfris.nl

160x200x30

2009-02-08T17:13:00.004+01:00

En zo stond er sinds vrijdag in de hal: de nieuwe matras. ( waarom denk ik dat het 'het matras' is? In het woordenboek staat 'de matras'.. ) Met Anne en Enne geprobeerd hem naar boven te krijgen, maar mijn bange vermoeden werd bevestigd: dat ging niet zomaar! Het trappengat was te smal. Hoewel mijn vorige matras ook 160 breed was, was die wel flexibel, maar deze matras is zeer stevig, en er viel niet zoveel aan te buigen... ik vreesde het ergste, maar toen buurman Jan zei dat het echt wel moest kunnen hebben we met z'n vijven de klus alsnog geklaard. Vraag niet hoe, want vreselijk zwaar en onbuigzaam, en de matras kan waarschijnlijk ook nooit meer het huis uit nu, maar dankzij Bert, Jan, Anne en Enne is het gelukkig toch gelukt. Het bed is nu heerlijk hoog, ik slaap als een prinsesje...

Ruilen toegestaan..

2009-02-04T12:00:00.003+01:00

Nadat ik de site had bekeken van bed4less zonk de moed mij in de schoenen- ruilen niet toegestaan, of uitsluitend als de matras nog in de verpakking zat ( duh ) en zeker niet bij matrassen in de aanbieding. Maar ja, wie niet waagt, niet wint. Dus terug naar de zaak. Gelukkig was de overigens niet van vriendelijkheid overlopende verkoper bereid een ruil toe te staan, waarbij ik natuurlijk wel wat bij moest betalen, maar nu wel het gevoel heb een veel betere keus te hebben gemaakt... na vrijdag zullen we weten of het ook werkelijk veel beter ligt, maar ik ben in elk geval al weer enorm opgelucht dat er geen vele euro's 'down te drain' zijn gegaan. Want het blijft een kostbare investering, die toch gedaan moet worden. Eigenschap van het materiaal van de matrassen waar ik deze nachten op heb geslapen, Visco-pro, is wel dat het de warmte van je lichaam absorbeert waardoor het zich naar je lichaam vormt. Bijgevolg is het dus behoorlijk warm liggen, wat enorm onrustige dromen veroorzaakt... Ben ik daar hopelijk ook weer snel van verlost!

Matrassen

2009-02-03T11:04:00.002+01:00

In verband met aanhoudende en terugkerende rugklachten was het hoog tijd een nieuw matras aan te schaffen. Uiteindelijk had ik de mijne ( pocketvering met boxspring ) ook al weer 9,5 jaar. Ik zag een geweldige aanbieding voor tempur matrassen, die zo goed horen te zijn bij rugklachten, omdat de matras zich naar je lijf vormt, de druk vermindert, de pijnlijke plekken ontlast: kortom, dit moest het worden. Ik ging heel even proef liggen, maar ja, alleen een korte indruk. Wel besloten om nu 2 x 80 cm te nemen ipv 160, omdat ik bij mijn vorige matras altijd naar het midden schoof, en daar dus een enorme kuil ontstond. Nou, je raad het al: na 3 nachten op deze matrassen schuif ik nog steeds naar het midden, maar nu dus in de gleuf! Bovendien zak ik er zo diep in weg dat ik met moeite kan draaien, laat staan opstaan! Op mijn rug liggen gaat nog wel, maar op mijn zij een boek lezen, of wie weet ooit nog vrijen in dit bed...dat lijkt met deze matrassen een hele opgave. Ik hoop van harte dat ik ze nog kan omruilen: wellicht dan toch maar weer voor een pocketvering of zoiets, en ook maar gewoon weer 160 breed. Iemand suggesties voor een goede matras?

Wordt vervolgd!

Koos Werkeloos

2009-01-27T15:30:00.005+01:00

Na de laatste weken bijzonder opgewekt toegeleefd te hebben naar het einde, was het gisteren dan toch zover....de zorgvuldig vermeden, dan wel uitgestelde dip. Mijn eerste dag 'vrij', maar eigenlijk alleen lamlendig en huilerig. De lunch met Tina die ze me aanbood in Café Bloemers was lief bedoeld, maar feestelijk allerminst. Had last van alles: de dip, de verjaardagsadvertentie, die nogal anders had uitgepakt dan de bedoeling was (een understatement, mag je wel zeggen...), haar schoonheid die me weer overrompelde (waarom blijft dat toch gebeuren??).. kortom, genoeg om niet in staat te zijn de brandende en opdringerige tranen de baas te blijven.

Houdt niet weg dat mijn afscheid klasse was. Zeer veel lovende woorden en veren in mijn gat van alle lieve collega's, mooie bloemen, spannend boek en een verwenweekend voor 2 personen. Een lekker en gezellig etentje in Gare de l'Est op donderdagavond, kortom: beter kon ik me niet wensen: m'n ego is weer voor weken gestreeld!!(of voor zolang als het duurt!)

Edmond's speech, daarnaast Han

Kitty, Patricia, Theo, Jan en Jeannette, Judith, Anne Rose en ikzelf.

Pim, Wendy, Mirjam en Margo

Jan, Jeannette, Judith en Anne Rose

Carla, Kelly, Pim en Margo

Helaas is het niet gelukt met het colbertje, uit de campagne van 'het nieuwe jasje van Het Parool'dat ik zo dolgraag had willen hebben, maar daarvoor in de plaats kreeg ik een Parool windjack- typisch geval van paard en bek...

En nu maar hopen dat het allemaal op z'n pootjes terecht komt met me...

Vandaag in elk geval lekker bij Kanis en Meiland lang achter het glas in de zon gezeten, dat doet een mens so wie so veel goed.Dat is dan wel weer leuk, dat ik nu even de tijd heb om tot mezelf te komen...

2009!

2009-01-01T11:01:00.003+01:00

De kop is er af.... het nieuwe jaar is begonnen!

Iedereen een heel goed, gezond en bovenal gelukkig 2009!

Terugkijkend was 2008 een goed jaar, met alleen de laatste 2 maanden een neerwaartse lijn, net als de AEX index. Al stond het er grotendeels los van. Hoewel...mijn nu spoedig naderend ontslag is wel een direct gevolg van de kredietcrisis en dat naderend ontslag was wel gedeeltelijk de oorzaak van de dip, samen met de spit en de daarmee gepaard gaande mood swings.
Heb geen goede voornemens, heb dit jaren geleden al afgeschaft. Gewoon weer het beste ervan maken.

Gelukkig is het wel echt winter geworden. Gisteren de schaatsen laten slijpen, want hier en daar kan er weer geschaatst worden op natuurijs. Hopelijk kom ik daar vandaag aan toe. Dat is voor mijn gevoel al wel heel lang geleden. Afgelopen zondag, toen het nog niet kon een heerlijke wandeling op het eiland Marken gemaakt. De dijk, de kou, het Hollandse landschap...prachtig!

De ondergaande zon vanaf de dijk

Prachtig toch, die ijspegels?!

December!

2008-12-01T14:16:00.004+01:00

Het is alweer December...

Het Jarig Jetje

Afgelopen weekend in Eerbeek geweest om ma's 82-ste verjaardag te vieren. Heel gezellig en met heuse sneeuw.

De wandeling op zondag met Anke, Paul en Deborah

In het huisje, met Anke

Even de batterijen opladen, lekkere boswandelingen, de natuur opgesnoven- al resulteerde dat wel meteen in een ziekmelding vandaag: ik heb keelpijn ( stemloos ) en een grieperig gevoel. ( Vast een overdosis gezonde lucht :-) ). De afgelopen tijd sowieso nogal aan het kwakkelen met mijn gezondheid, weliswaar niets ernstigs, maar te vaak te moe en af en toe een infectie.

Daarbij is er natuurlijk ook wel enige stress, nu ik hard op zoek ben naar een nieuwe baan ivm mijn aankomende ontslag (wegens reorganisatie bij Het Parool) en ik de ene afwijzing na de ander krijg. Ik heb nog 2 maanden om iets anders te vinden voordat het echt penibel wordt, en ja, de klok tikt door. Aan de andere kant is er ook het vertrouwen dat er vast en zeker weer iets goeds en moois op mijn pad komt: daar ben ik van overtuigd. In welke vorm is nog niet duidelijk, maar dat merken we snel genoeg.

Inmiddels is Sterre gewend op haar nieuwe school en ze komt met goede cijfers thuis. Ze is echt groot aan het worden: veel met haar vriendinnen in de weer en ook weer heel veel nieuwe meiden sinds het nieuwe schooljaar. Enne heeft zich, getuige zijn rapport, nog niet zo hard ingespand, maar dat herken ik wel van vroeger: zo na de Kerst is het vroeg genoeg om te gaan werken...

Nou, de feestdagen staan weer voor de deur: Sinterklaas rijdt waarschijnlijk stiekem ons huisje voorbij, maar de verjaardagen van Enne en Sterre laat ik zeker niet ongemerkt voorbijgaan...

Bredevoort

2008-08-31T14:41:00.007+02:00

Op de een of andere manier werd het tijd voor een terugkeer naar mijn wortels- had het eigenlijk al gewild toen de kinderen nog jonger waren, maar nu kwam het er dan eindelijk van: terug naar Bredevoort, naar de Gondelvaart. Hét evenement van het jaar voor de Bredevoorders, waar hele groepen mensen heel lang knutselen aan een eigen, verlichte gondel, en dan eenmaal per jaar ( of liever 4x, want 2 weekeinden 2 dagen) een optocht houden op de Grote Gracht. Het idee is schitterend, waarom zouden andere plaatsen dit niet ook doen? Amsterdam bijvoorbeeld, tijdens Sail??

Nu ja, zo gezegd, zo gedaan. Kosten noch moeite, noch files gespaard en vrijdagmiddag afgezakt naar de Achterhoek.Ik ken er eigenlijk niemand meer: des te vreemder het gevoel als mensen jou daar wél kennen. Maar ja, dat is inherent aan de status van domineesdochter zijn.Het was prachtig weer, en het was een jubileum. 40 jaar Gondelvaart.En een herdenkingsboek waarin pa ook nog genoemd wordt als initiator van het opnieuw leven inblazen van dit plaatselijke vermaak in 1968.

Het viel zeker niet tegen: daar was ik bang voor, omdat mijn herinnering aan de Gondelvaart dateerde van omstreeks 1979. Tegelijkertijd ook een kamer geboekt in Pension Bertram, een Middeleeuwse Herberg in het centrum van het piepkleine stadje.
Het volksfeest ging tot diep in de nacht door: na de Gondels een spetterende vuurwerkshow en daarna 'Gein op het Plein'. Een tent voor de drank en een tent/podium voor de zanger. Vast nog leuker dan wat er thuis om de hoek plaatsvond tijdens de opening van de Uitmarkt!

Overigens bevind ik mij als bewonderaar van de Gondelvaart in goed gezelschap: Gerrit Komrij dichtte er over in het gedicht ' Het Mirakel van Bredevoort', waaruit de volgende zinnen:

Er schijnt iets aan de hand in Bredevoort.
Er was die avond alles. Door een gracht
voer, staande in een gondel, Parsifal.
Geen dag sindsdien dat ik niet aan hem dacht.
- ‘Het groen, de engel en het tranendal’.

Ja, ja, echt Achterhoeks!

Meneer de Uil met bewegende ogen, want: Oogjes dicht en snaveltjes toe...

Deze was ook prachtig: Langnek uit de Efteling. Gemaakt door heel jonge jongens ( een jaar of 12 ) Geweldig toch?

Van het vuurwerk geen foto's: want natuurlijk zijn altijd op dit soort fotomomenten de batterijen op :-(

De volgende ochtend nog een wandelingetje gemaakt door het dorp, mijn geboortehuis vastgelegd: de pastorie aan de Koppelstraat 40. De foto's zijn wat overbelicht door het prachtige weer: het maakt de herinnering alleen nog maar zonniger!

Het standbeeld op 't Zand van Hendrikje Stoffels, de tweede ( maar niet-officiele ) vrouw van Rembrant van Rijn.

Verslag Amerika- NYC, Monticello & Nashville

2008-07-16T16:21:00.011+02:00

Weer veilig thuis. Zelfs al weer aan het werk. De tijd is omgevlogen, achteraf, maar terwijl we er waren gebeurde er zoveel dat het heel lang leek, en daardoor ook precies lang genoeg.
De reis begon minder goed. De avond voordat we zouden vertrekken kwam ik er door stom toeval achter dat Sterre een eigen paspoort nodig had om de VS in te komen. Dit wist ik niet en zij stond bij mij ingeschreven, dus paniek alom. Schiphol gebeld, die meldde dat ik een 'ernstig probleem' had. Een nooddocument zou alleen worden afgegeven bij een zeer dringende reden, en vakantie viel daar hoegenaamd niet onder. Slecht geslapen en de volgende ochtend zo vroeg mogelijk naar het Stadsdeelkantoor voor een spoedaanvraag. Allersnelst zou 24 uur zijn, dus evenzogoed te laat. Maar een zeer vriendelijk en behulpzame dame ( ik heb ze daar absoluut anders meegemaakt! ) maakte de aanvraag in orde, samen met allerlei andere papieren, zoals uitreksel en aantekening van alleenstaand ouderschap en gaf dat in een verzegelde envelop mee. Hiermee zou ik me bij de marechaussee moeten melden op Schiphol, in de hoop op toch een noodpaspoort. Halsoverkop vertrokken we naar Schiphol, niet wetende hoelang zo'n aanvraag zou duren, met in ons achterhoofd de gedachte dat we net zo goed onverrichter zake terug zouden kunnen zijn die middag. Maar de goden waren ons goed gezind. Een eveneens zeer vriendelijke dame, I. Smit, gaf ons bij de marechaussee een noodpaspoort en daar bleek ook dat ik niet de enige was die niet op de hoogte was van deze regel: er stonden meerdere gezinnen, die zelfs al binnen een uur zouden vliegen, en van deze stommeriken was ik dus weer het best voorbereid met mijn verzegelde envelop. Nog geen kwartier later overhandigde ze me het noodpaspoort en viel de loden last van me af. We zouden gaan!
In Londen volgde de tussenstop, waar we een memorabele pizza aten, die er tijdens de vlucht van Londen naar NY helemaal weer uit kwam, en hoe! Ik heb zes zakjes volgespuugd, in m'n broek gepiest en voelde me doodongelukkig. Vanaf hier kon het alleen maar beter gaan...jammer dat je in zo'n vliegtuig geen kant op kunt. Had ook vreselijk medelijden met mijn buurvrouw, een aardige Belgische, die vreselijk last moet hebben gehad van de stank die ik verspreidde. En als je dan denkt: 'Zijn we er bijna?' en het blijkt nog 3 uur te duren, dan is dat wel pittig. Maar goed, er kwam een einde aan de ellende en op JFK namen we een taxi naar ons hotel. Een ware dodemansrit, waar ik, raar genoeg, van op knapte, maar waar Enne weer heel ongelukkig van werd....
En zo kwamen rond 23.00 aan bij hotel Alexander.

Onder de douche gesprongen, schoon het bed in en de volgende dag waren we klaar voor de stad: Shoppen met Sterre bij Macy's, ongelooflijk groot en met nog heel ouderwetse, mooie houten roltrappen.

Vrijdag een toeristische dag met een boottocht met de Circle Line rondom Manhattan: uiteraard het Vrijheidsbeeld

en de tijdelijke kunstprojekten, watervallen in de Hudson River. Verder natuurlijk de prachtige skyline, ondanks de ontbrekende torens van WTC. Veel verhalen over Nine-Eleven bij de toeristische attracties- indrukwekkend om het te zien en je voor te stellen, nu je er zo dichtbij staat. Dat nog zoveel wél overeind gebleven is, mag ook een wonder heten...

Zaterdag nog met een bus langs alle bezienswaardigheden en een wandeling in Central Park. Het was erg warm en niet meer zo vochtig als de vorige 2 dagen. Veel gelopen, veel gezien. Afwisselend maaltijdsalade's uit de supermarkt en Wraps bij een Joods restaurant gegeten. Hotel was eenvoudig, maar goed genoeg. Upper Westside, W 94 St. Metro was vlakbij, dus we waren zo waar we wezen wilden... Zeer aardige, behulpzame mensen achter de balie, dus top genoeg voor ons.

Zondagochtend vroeg weer naar JFK, voor de vlucht naar Nashville. Kregen we geen seats, het vliegtuig was overbooked. Dus 2,5 uur later vertrek, maar wel een check van Delta met $600,- rijker. Zo snel verdien ik het zelfs bij het Parool niet :-)
In Nashville een auto gehuurd en direct door naar Monticello, KY, waar Pat en Barry een prachtig huis hebben gebouwd aan Lake View Drive, zeer afgelegen & buiten het stadje, maar met een werkelijk fabuleus uitzicht.

En een indruk van het huis op de berg:

We hebben het daar heerlijk gehad, veel met de boot op het meer, Enne en Sterre op de waterski's, dagjes uit, een lekker lui leven dus met veel fun & sun. Op 4 juli naar het park, waar echte tractor pulling races gehouden werden. Oorverdovende herrie, maar wel gaaf om eens van heel dichtbij mee te maken. Echte amerikaanse rauwdauwers, dat was wel duidelijk. Wel jammer dat dit gebied van Kentucky droogligt v.w.b. alcohol. Het is verboden alcohol te verkopen, dus alleen in huiselijke kring is er iets, dat dan gekocht moet worden in Lexington, 70 mile verderop. Maar ook wel goed, even geen wijn. Gewoon op tijd naar bed en fris en vrolijk er weer uit!!

Hier Sterre op de ski's:

En Enne natuurlijk ook:

Op woensdagochtend terug per auto naar Nashville. Vreselijke slag- en stortregen. Moest tot twee keer toe stoppen omdat ik werkelijk niets meer zag. Maar na een uurtje of 3 doemde Nashville weer op en na wat zoeken vonden we ons motel, dat overigens slechts $50,- per nacht was voor ons drietjes. Daarna serieus shoppen in Opry Mills Mall en de volgende dag een tocht door de stad. Vriendelijk, kleinschalig en inderdaad zeer veel cafés met live-muziek. Niet voor niets Music City USA. Jammer dat we er niet in konden ( kinderen onder 21 geen toegang! ) maar toch heel leuk om de sfeer te hebben geproefd.

...en stapelverliefd geworden op een paar rode westernlaarzen van struisvogelleer. Gepast en ze zaten heerlijk. Maar ja, zelfs met deze dollarkoers waren ze nog een beetje té duur. Ben vast en zeker in een vorig leven cowboy geweest! Droom er nog wel van, dus wie weet, ooit terug naar Trail West op Broadstreet in Nashville...

En toen vrijdag weer terug. Een lange, lange reis, met veel hangen en wachten op vliegvelden. 2 uur op de startbaan van JFK, aansluiting in Londen gemist- je weet wel, dat soort ellende. Maar zeer voldaan & veilig weer thuis, met weer een enorme ervaring rijker. Wat is reizen toch goed!!

Het aftellen is begonnen....

2008-06-20T13:33:00.004+02:00

Nog 5 nachtjes slapen en dan is het zover....ons reisje naar de VS. Via Heathrow naar JFK. 4 nachten in the Big Apple en dan door naar Nashville of met een huurauto richting Monticello, KY, te rijden. Benieuwd hoe Lake Cumberland er bij ligt, en of het Enne & Sterre (weer) lukt te waterskien. Heel spannend toch weer. Al weer 6 jaar geleden dat we er voor het laatst waren. Toen in een spacy state of mind omdat de wereld toen geheel roze was. ( wat verliefdheid met een mens kan doen ). Nu niet meer roze, maar worstel af en toe nog wel met lichte stuiptrekkingen betreffende deze dame. Zeker rondom deze tijd: vandaag precies 3 jaar geleden dat we voor het laatst....
In de tussentijd geen andere minnaars of minnaressen meer voorbij gekomen, dus celibatair kun je mijn leven nu wel noemen.
Hoe dan ook: erg veel zin... Sterre heeft maandag nog de afsluitende musical van groep 8, Enne heeft 't weer geflikt: randje kantje over met een 4 en een 5. Laat die vakantie dus maar komen, we zijn er allemaal erg aan toe!!

Uit de dip

2008-05-28T10:19:00.003+02:00

Eindelijk een aantal prachtige dagen gehad, zo begin Mei. De afgelopen maanden niet echt doorleefd, meer vooral overleefd. Baan was te zwaar in combinatie met het huiselijke leven. Lag wakker en ik werd er steeds minder gezellig van. Dus nu bezig met mijn laatste week in de hoedanigheid van supervisor.
Wél leuk: vanaf volgende week 1 dag redactiesecretariaat: toch weer nieuwe kansen en uitdagingen, nieuwe collega's die ik (beter) ga leren kennen en verder gewoon weer aan de telefoon op mijn eigen afdeling. Maar geen avonddiensten meer, niet meer overwerken, geen ballast op mijn schouders. Lijkt me prima.
Financieel gaat het sowieso voor de wind: zowel vakantiegeld als behoorlijk wat geld terug van de fiscus...het ziet er nu rooskleurig uit: ik had 1,5 jaar geleden ook niet kunnen verzinnen dat er een leven bestaat zonder schuld, dubbeltjes omkeren en rood staan.

De vakantie nadert met rasse schreden.We hebben er zin in: New York en Monticello, Kentucky. De vluchten zijn geboekt, het hotel gereserveerd...gaat allemaal top worden!
Sterre druk in de weer met de musical, uitvoering op de avond voor we vertrekken, 24 juni. Enne ook bezig met de laatste loodjes om toch weer over te kunnen gaan.

Het sociale leven is er flink bij in geschoten, maar dat ga ik binnenkort allemaal weer inhalen. Zelfs de feestmaanden april en mei zijn een beetje anders gelopen dan normaal: veel feestjes gemist. Wel zelf nog een geslaagde borrel gegeven voor mijn eigen verjaardag, ook al weer even geleden. En nu sparen voor een groots feest voor mijn 40ste!

James Taylor in HMH

2008-04-06T13:29:00.003+02:00

Gisterenavond met volle teugen genoten van James Taylor in de Heineken Music Hall. Ik was alleen gegaan, want ik kon, toen het al uitverkocht bleek te zijn, enkel nog een single kaartje scoren. Maar dat was ook wel goed. Uiteindelijk hoort James bij mijn jaar in Nashua ( '87-'88 ), en dat was een jaar van alenig groot groeien. ( Overigens daar toen ook zijn broer Livingston in concert gezien ). De stem om bij weg te smelten, ontroerend het - weliswaar overbekende, maar toch prachtige - 'You've got a friend'. Maar net zo mooi en goed het 'Shower the people' (.. you love with love, show them the way that you feel, things are gonna be just fine, if you only will.. )
Hij is net 60 geworden, maar het was hem niet aan te zien, rockte nog volop bij 'Steamroller'.Ik ben al sinds eind jaren tachtig dol op zijn muziek, maar de gemiddelde leeftijd van het publiek lag nog net iets hoger- hij brak natuurlijk ook al eind jaren 60 door. Het viel me op dat heel veel mensen die ik erover vertelde hem niet kennen, maar dat is kennelijk het levende bewijs dat ik echt ouder word! En dan is het, volgens het liedje 'Secret of Life' de kunst om te genieten van het verstrijken van de tijd...met de prachtige zin " Try not to try too hard ". ( zie filmpje )

">

Nog enigszins van mijn sokken geblazen door James, ging ik door naar Hotel de Goudfazant in een waanzinnig afgelegen gebied in Noord ( zeker om 23.00 's avonds ), voor het Paroolfeest. Dit was het vijfde feest cq borrel bij het Parool in 8 dagen tijd, dus als ik het nog niet aan mijn lever had, dan wordt dat bij deze onvermijdelijk! Terugkerend thema bij de borrels is de stand van zaken rondom mijn baan, maar daarover tot op heden niets officieel bekend...
Lekker gedanst, was OK, de band Mombassa speelde goed en enthousiast, maar de overgang was misschien toch nét iets te groot. Kwam niet helemaal in 'the groove', al heb ik daarvoor zeker mijn best gedaan. Om 3 uur lag ik weer in mijn mandje ( om maar eens een Tjeerd-uitdrukking te gebruiken, de enige trouwe lezer die regelmatig op hilarische wijze op dit blog reageert: Tjeerd ik mis je en hou van je!!..en je weet, ik sta zeker open voor tips over hoe ik mezelf minder belachelijk maak, maar ja, zelfspot is ook wat waard! )- en nu vandaag een pyjamadag. Sterre's laatste wassen draaien ed want die gaat morgen voor een week op kamp naar Bladel, de geweldige groep 8-ervaring!

Maart roert zijn staart

2008-03-16T13:32:00.003+01:00

Na maanden van binnen zitten en weinig bijzonders, is langzaamaan de lente weer in zicht. Afgelopen vrijdag naar het Achthoek Atlantisfeest in loods 6, sinds eeuwen ( voor mijn gevoel ) weer eens gedanst, al was het maar van korte duur, omdat de muziekkeuze nou niet bepaald de mijne was. Hoe dan ook, toch leuk.

Hier in mijn 'outfit'. Een duikbril voldeed prima

Sterre heeft de uitslag van de CITO toets, die erg tegenviel, zowel voor haar als voor de meester en juf. Uiteindelijk is toch het schooladvies bepalend, dus blijft er wel Havo staan. Het klinkt alsof er ook op het IJburgcollege geloot moet gaan worden, dus het blijft spannend. Sterre heeft nog niet echt een idee van wat dan de
2e keuze zou zijn.

Op baan gebied ook spannend: Tanja is er a.s. donderdag voor het laatst. Vertrekt naar PCM en laat dus een vacature achter die opgevuld moet worden. Heb lang getwijfeld of ik het überhaupt zou willen, maar heb toch gereageerd.Flinke uitdaging in elk geval, dat is zeker.Ben heel benieuwd wat er uit gaat komen, wat en hoe. Ik moet nog even geduld hebben, het zal waarschijnlijk pas begin april duidelijk worden.

Rondgang langs scholen

2008-02-09T11:56:00.000+01:00

Met Sterre op scholenjacht. Hoewel zij aanvakelijk al een voorkeur leek te hebben voor het IJburg College, moest ze tot afgelopen dinsdag wachten om er echt heen te kunnen. Daarvoor waren de OSB, het Geert Groote, het Spinoza, en het Berlage de revue al gepasseerd. Het lijkt of de keuze nu moeilijker is. Bij Enne heb ik me er niet zo mee bezig gehouden, die heeft vrij snel zelf gekozen. Sterre is ook achteraf wel het meest gecharmeerd van het IJburg College, maar kan zich er nog niet zoveel bij voorstellen, in de zin van dat ze er echt heen zal gaan. Omdat het weinig schools aandoet is het wel heel vernieuwend, maar daardoor ook héél anders. Overigens wel weer helemaal in de lijn met Anak en de Achthoek, vind ik.

http://www.ijburgcollege.nl

Nu ja, we hebben nog even te gaan. Eerst deze week de CITO toets...

Het is prachtig weer vandaag. Lekker naar de Noordermarkt en genieten van het lente-gevoel!

Verjaardagen

2007-12-30T13:30:00.000+01:00

Hoera! Enne is nu 16 en Sterre 12. Beide mooie getallen, het wordt vast een mooi jaar. Sterre naar de middelbare school, Enne- nou ja, gewoon 16. Mag nu legaal roken, zuipen en zich te pletter rijden op een scooter, maar is geen van deze drie opties van plan. Gelukkig maar! Mag naar de meest geweldadige en ranzige films, maar daar keek hij vast toch al wel naar :-)

Vorige week zaterdag de bekende borrel voor vrienden en familie- allemaal leuk om iedereen weer te zien. Op de dag voor kerst naar Velp, naar de musical in de Parkstraatkerk, en 's zondags naar de kerstdienst. Dit was tevens Sterre's verjaardag, dus extra feestelijk allemaal.

Nu nog het oude jaar uitluiden en een maagdelijk 2008 ligt in het verschiet. Ben zeer benieuwd wat er gaat komen. 2007 was persoonlijk een goed jaar, nieuwe baan, meer geld... Verder niet zo veel opwindends- geen nieuwe liefde. Ben er wel voor in, ik wacht nu op iets dat spettert en knettert: dus bovenal met iemand die hetzelfde voelt en ervaart als ikzelf.( de blijvende liefde voor T. ten spijt )

Iedereen een heel goed uiteinde en een zacht 2008!

Sinterklaaskriebels

2007-12-04T09:35:00.000+01:00

Druk in de weer met de laatste inkopen en het geknutsel en gefrutsel met surprises. Eerlijk is eerlijk, ben wel trots op die van Sterre voor een klasgenootje...Via een ingenieus systeem ( hopelijk werkt het morgen! ) plopt er een cadeau door het scherm van de computer als er een CD in de CDspeler wordt geduwd!

Afgelopen zaterdag in de Beurs van Berlage voor het Women Inc. festival. Masterclasses met Mathilde Santing, een handmassage in Zina's beautysalon en een chaotische discussie met Sara Kroos. Verder prachtige muziek. Helaas waren we te laat voor de opening door Astrid in aanwezigheid van Maxima. De zaal was al ruim een uur voor aanvang vol..

Afgelopen donderdagavond met Tien naar Carré, naar ' De Schreeuwstorm' van Youp van 't Hek. Een absolute aanrader, al is de tournee bijna voorbij. In het begin had ik een beetje van: 'dit kennen we nu wel', maar na de pauze zeer verrassend. Na afloop in De Groene Olifant kort afzakkertje en kreeg ik de prachtige nieuwe CD van Acda en de Munnik, 'Nachtmuziek'. Leuk, zo'n lieve verrassing!

Vorige weekend in Coldenhove met de hele familie om Ma d'r 81ste verjaardag te vieren. Lekker er even tussen uit, en de kinderen allemaal leuk met elkaar. De boslucht goed opgesnoven, zodat we er weer even tegen kunnen! Ook nog bescheiden Sinterklaas gevierd- met het oog op de niet meer gelovige kinderen...

Gitaar!

2007-11-21T22:43:00.000+01:00

Helemaal blij, afgelopen zondag op de vlooienmarkt in sporthal Zeeburg een geweldige gitaar gescoord, mét hoes en standaard. Dus weer volop ' The house of New Orleans' aan het spelen :-)

Ook leuk, het feestje van Roos-Marijn, die 12 wordt morgen. Verkleed komen met als thema 'Amerika'. Roos had al met Sterre overlegd dat als cheerleader komen waarschijnlijk niets voor haar zou zijn, en inderdaad, ze wilde wel als Miss Liberty.

En we zijn volop aan het sporten, Enne en ik met een springtouw in de kamer ( en ikzelf natuurlijk zwemmen op maandagavond ) en Sterre is meer van het weightliften. Op het eerste oog niet duidelijk dat ze toch echt 4 jaar en 1 week schelen, toch??

Nu ook Hyves ontdekt en veel oude bekenden tegengekomen. Ook mensen van vroeger die ik nou niet bepaald als 'vriend' zou willen uitnodigen. Waarom zou iemand je opeens na 30 jaar wél liggen, als dat in de prille jeugd niet zo was???

Sint Maarten

2007-11-13T11:59:00.001+01:00

Jimmy, Daniëlle en Esmeralda lopen ook mee onder begeleiding van Ronnie, Tina, Roos-Marijn en Sterre.

De Lampenistenstraat. Eigenlijk is de foto te donker, maar er liepen op dit moment vele groepjes door de straat.

Roos & Sterre bij de deur. In totaal kwamen er 230 zingende kinderen voorbij.( Met verkleumde ouders in hun kielzog ).

Zondagavond was het weer zover... Nu mijn kinderen er eigenlijk te oud voor zijn wordt het minder leuk. Het begon halverwege ( zo omstreeks half zeven ) te regenen en het werd echt koud, dus duurde het minder lang dan andere jaren. Een vrolijke stoet met prachtige lampionnetjes kwam voorbij, met een enkel origineel liedje, maar meestal het ' 11 november' lied.

11 November is de dag
Dag mijn lichtje, dat mijn lichtje
11 November is de dag
Dat mijn lichtje branden mag

Of:

Sinte sinte Maarten
De Koeien hebben staarten
De meisjes hebben rokjes aan
Daar komt sinte Maarten aan

Sterre en Roos-Marijn liepen nog een stukje mee, maar hebben het laatste half uur zelf bij de deur gezeten. Dank zij het weer werd het record van vorig jaar niet gehaald, maar het is wel een belevenis om dit mee te maken- erg veel kinderen uit de buurt, maar ook zeker ook van daar buiten!

Ontwikkelingen op alle fronten

2007-11-09T10:58:00.000+01:00

Alweer te lang niets laten horen...Het gaat goed met de kinderen, Mukkie en mijzelf. Sinds half september mijn nieuwe functie aanvaard als plaatsvervangend hoofd van de afdeling. Nog steeds een beetje wennen, maar wel weer een stuk blijer! ( en inderdaad...rijker..)

http://www.achthoek.nl/kinderen/default.asp

Bij Sterre ( De Achthoek, groep 8 B) is in de klas gedoe om de tijdelijke vervanging van de juf die na 2,5 week is opgestapt. De CITO komt eraan en ik merk dat veel ouders de mening zijn toegedaan dat de toekomst van je kind ervan afhangt. Ik ben niet in die veronderstelling. Ten eerste moet je erop vertrouwen dat je kind uiteindelijk wel komt waar hij/zij wil komen en ten tweede hangt een toekomst meer af van of ze uitkijken bij het oversteken, bij wijze van spreken. Het wordt allemaal zo opgeblazen. Tijdens een ouderavond onlangs kon ik me niet langer inhouden en heb toen mijn zegje gedaan, omdat ik echt zoiets had van: "Waar gaat dit over???" Al die ouders die het 'niet trekken' als er nu een nieuwe leerkracht zou komen. Als dat het ergste is wat je kind gaat meemaken in zijn/haar leven, dan mag je in je handjes knijpen! Overigens niks ten nadele van meester Michael en juf Änne, die nu de kar
-tijdelijk- trekken, maar zich eigenlijk ook met andere dingen moeten en willen bezighouden.

Het zal wel aan mij liggen- en volgens mensen met wie ik het er over heb, ligt het ook aan het feit dat ik 'makkelijke' kinderen heb, dan heb je opeens geen recht van spreken meer. Tja, misschien hebben ze allemaal gelijk. Ik zal er echter geen nacht van wakker liggen als blijkt dat Sterre naar het VMBO zal gaan.( Kans is zeker aanwezig.) Waarom zijn mensen zo behept met enorme verwachtingspatronen als het gaat om prestaties en zo weinig bezig met het geluk van zichzelf én hun kinderen??

Het Luxe Leven, part II

2007-09-04T11:09:00.000+02:00

Ja, ja, ja...dat kwam toch wel als een verrassing om na krap een half jaar al voorgedragen te worden om assistent groepsleidster te worden. Over bliksemcarrière gesproken... Heb natuurlijk al wel wat ervaring, maar ondanks de ongelukkige timing ( oktober wordt bijzonder spannend, want Tanja -groepsleidster- is dan 3 weken op vakantie, dus hop..in het diepe! ) denk ik wel dat het goed zal komen. Andere werkzaamheden, meer uitdaging, wel waar ik nu aan toe was, in elk geval. En inderdaad natuurlijk een nog luxer leven ;-)

Eergisteren met de kinderen naar Hoofddorp geweest, om daar een jong poesje op te halen bij Hoeve de Vogel.( www.hoevedevogel.nl ) . Het duurde even voor we het met z'n drietjes eens waren over een naam, maar dat is gisteravond gelukt: MUKKIE.

Even wat schattige plaatjes van ons nieuwe prinsesje...

Ze is 7 weken oud. We zijn Roos zeker nog niet vergeten, maar het is toch wel weer heel schattig om zo'n klein dartel diertje om ons heen te hebben!

Vorige week donderdag heerlijk uit eten geweest met Tina in het kader van de restaurantweek- verrukkelijk eten voor € 25,-. Het werd uiteindelijk Tatin, naar nu blijkt een absolute aanrader.
www.tatin.nl
Het eten was geweldig, mooie, knusse sfeer en we hadden gezellige buren aan tafel. ( Frans & Pim, ook goede bekomst! )
Veel leuker en lekkerder dan JeanJean, waar we in maart waren, maar goed, dat is mijn nederige mening.

Geluk zit -zoals zo vaak- in de kleine dingen van het leven. En in groei natuurlijk, wat ik nog steeds volop doe. Leven & Liefde, de groeipijnen blijven..

Paradox:

Geluk is groei
Maar groei doet pijn
En pijn is leed
Maar leed zaait groei
En groei
Geluk.

(Anoniem)

Eerste werkdag...vakantie voorbij

2007-08-13T23:46:00.000+02:00

Na, voor mijn gevoel toch wel drie lange weken was daar vanmorgen weer het moment waarop ik weer in het ritme moest: wekker zetten, haasten en werken. Het voelde best lang, maar ik was niet onverdeeld gelukkig tijdens mijn vakantie. De eerste week slecht geslapen, Tina in het ziekenhuis voor haar hernia operatie en ik weer ernstig in de war. Wel besloten een aantal dingen aan te pakken om weer gelukkiger te kunnen worden. Zal daar hier niet over uitweiden, maar heb de daad bij het woord ( of, in dit geval, gedachte ) gevoegd en ben hard aan het werk!

De tweede week was rustiger, in mijn hoofd althans, en de laatste week zijn we heerlijk weggeweest, net over de grens naar Bad Bentheim. Zwembad, sauna, slot ( als in 'kasteel' ), lekker eten, lekker slapen, lekker luieren, lekker drijven in het zoute water van het Kuuroord... kortom he-le-maal goed. Ook nog twee echt warme dagen zelfs. Lekker gefietst, pruimen uit een boom geschud, door een stoel gezakt op het balkon, een wandeling gemaakt met een nachtwaker, veel nagedacht, gevoeld en geleefd.

Ook met name erg genoten van Enne en Sterre, hoe leuk ze zijn, en vooral ook met elkaar. Daar ben ik trots op. Het was ook alleen daarom al goed even met z'n drietjes weg te zijn, om dat weer te zien, te voelen en te ervaren.Hier even wat kiekjes van het goede leven....

Daar voorafgaand vrijdag nog uit geweest met Hester tijdens het Gay Pride weekend- stond ik via haar kennissenkring opeens weer oog in oog met Christie, aka Alie in de voorstelling Anna Blaman van Mevrouw Jansen...Ach, daar had ik zoete herinneringen aan! ( aan de voorstelling, maar in het bijzonder aan haar! ) Ze heeft toen nog de CD voor Tina gesigneerd, met dat prachtige lied over die merel...

Door jouw blik ben ik geboren

en toen jij ‘jij’ zei, voelde ik me ik.

Je hebt mij als jouw liefste uitverkoren,

Door liefste te zijn, wordt een mens uniek.

Door jouw hand ben ik gaan leven

Ben ik met huid en ziel door je geraakt

Je hebt mij toen mezelf gegeven

Je hebt ineens een vrouw van mij gemaakt.

En dan tot slot zowel zaterdag ( Bakkum/ Anne & Richard ) als zondag ( Noordwijk / Hester & Monique ) naar het strand geweest. Heerlijk! Er gaat niets boven dobberen in de golven van de zee en het allemaal maar te laten gebeuren. Dat zijn kleine momenten van groot geluk.

In Memoriam Roos

2007-07-18T18:02:00.000+02:00

Lieve Roos,

Het heeft niet zo mogen zijn dat je lang onder - en met ons kon zijn. Je was zeer geliefd onder de mensen en gevreesd onder honden en soortgenoten. Je was een pittige tante die haar territorium steeds dapper bevocht, maar ook enorm ver uitbreidde. Ondertussen was je thuis een lieve knuffelpoes, die vaak op- of in bed kwam liggen, spontaan kwam kuffelen en kusjes geven.

We hopen dat je fijne maanden hebt gehad- wat jammer van die auto op het Baron Tindalplein die gisteravond rond 19.30 iets te hard reed voor jou...het is bizar: zo ben je er nog, kopjes gevend, en 5 minuten later ben je er niet meer.

Ter nagedachtenis dit stukje. Sterre, Enne en ik zullen je niet licht vergeten, dame!

xxxNoor

Schoolvakantie voor Enne & Sterre !

2007-07-08T21:54:00.000+02:00

Jawel, het is dan toch gekomen, na de zware laatste weken... de welverdiende vakantie voor Enne en Sterre...
Enne heeft het zeker verdiend, tegen alle verwachtingen in hoorde hij vorige week dat hij tóch over was naar V4, op voorwaarde dat hij Frans ipv Duits kiest. Zoals zijn mentrix schreef: een wonder is geschied!

Sterre was heel blij en trots op de uitslag van de Entreetoets: een score van 74%.. Ik voelde mij een ontaarde moeder dat ik mijn eigen dochter lager had in geschat.

Verder veel gebeurd en weinig geschreven: de laatste, zware maand voor Bina, met afgelopen dinsdag de begrafenis op Zorgvlied. Sterre's eerste aanraking met de dood, en daardoor voor haar extra ingrijpend. Ikzelf heb de laatste tijd veel over de dood gelezen in het derde deel van 'Gesprekken met God' ( Walsh ) en het boek 'Steven lives' ( Puryear ). Het geeft de dood een andere dimensie, boezemt daardoor minder angst in en spoort aan tot meer zingeving in dit leven, waardoor ik ernstig reflecteer op mijn huidige baan...

Gelukkig ook leuke dingen: vorige week zondag in de Arena naar Genesis geweest, ben altijd al dol op Phil Collins geweest- dus ik heb mezelf maar eens verwend! Het was geweldig, veel oude hits uiteraard en daarbij letterlijk vuurwerk bij de afsluiting!

Afgelopen vrijdag met Tina en alle kinderen naar The Blue Man Group geweest, om de vakantie te vieren. Eerder was ik al een keer geweest, dankzij een vrij-kaartje via Tjeerd ( ABC ) en toen vond ik dat Enne met name dit zeker moest beleven. Helaas werd hij tijdens de voorstelling niet goed en is toen naar huis gegaan, en gisteren belde hij me op mijn werk ( extra verdienen op zaterdag! ) dat hij kortademig was en pijn op de borst had. Tina is gaan kijken en vond dat we toch naar de Eerste Hulp moesten. Gerustgesteld omdat zijn longen en hart goed waren, maar onzeker over wat het dan wél is. Misschien toch iets allergisch, want zijn buik en rug zaten ook onder de rode vlekken. Daar ging toch al snel de hele zaterdag aan op- je bent gauw 3 uur kwijt aan een bezoekje aan de Eerste Hulp. Het was wel prachtig geworden (OLVG), maar nog niet veel efficienter dan de vorige keren toen ik er was.

Sterre is nu 4 dagen mee met Tina/ Roos-Marijn naar Noordwijk en ik moet nog 2 weekjes werken voordat mijn vakantie begint.Ik kan niet wachten!! Iedereen in de straat gaat deze dagen al weg, dus het wordt een stille bedoening. Ondertussen was het vandaag voor het eerst weer een mooie dag, maar verder is het tamelijk bedroevend, wat het weer betreft. Ik reken dan maar op een hittegolf in Augustus, als ikzelf vrij ben :-)

Pinksterkamp

2007-05-30T11:18:00.000+02:00

Snipverkouden en met krakende stem teruggekomen uit Hall, na een gezellig Pinksterkamp. Niet te veel gezopen, gelachen of geschreeuwd, maar ik was al niet helemaal 100% toen ik vertrok vrijdag. En dan wordt het ook niet snel beter als je 's nachts in een tentje ligt. De eerste nacht wel koud, de tweede nacht vooral slecht geslapen door een snurker in de buurt.

Het was nu de zevende keer dat we naar Hall vertrokken voor het Pinksterweekend en we hebben weer leuke bandjes gezien en gehoord, cabaretvoorstelling gezien van Rop Janze ( al bekend van de Roode Bioscoop ) en vooral het samenzijn van de kids en volwassenen was top. Wel bijzonder om de halve straat mee te nemen. Helaas was Henny ziek en ging helemaal niet mee, dus bleven we over met 6 volwassenen en 13 kinderen, variërend van 8 tot 17 jaar. Voor elk wat wils, de opening door Job Cohen en de afsluiting, zoals altijd met het zingen van de Internationale. ( dat het nog bestaat, geweldig! )

Tina heeft het Nivonhuis ontdekt ( want met een 3e hernia kruip je niet zo snel meer in een tentje ) en dat was een openbaring! Wellicht reden om lid te worden, en dan meer van dit soort plekken op te zoeken in de zomer? Alles ligt nog open vwb de zomervakantie, dus wie weet...

Er is gekaart, gepokerd, geriskt, touwtje gesprongen, geklommen, geverfd en vooral geswingd op zaterdagavond bij de zeer energieke band 'Dick Hout en de Planken'. Voor de tent gehangen en gezellig bijgekletst. Heel bijzonder hoe dit al jaren werkt, met name door Henny, Mike en Inge, ouders van de crèche ten tijde van Enne- met zijn 'oudste' vriendin en vriend Eva en Hardy. En natuurlijk Anneke met Dees en Douwe, ook van crèche Anak, maar dan uit Sterre's tijd. ( inmiddels ook buurvrouw, cq buurjongens )

Bijgaand nog wat plaatjes, voor een sfeer indruk...

Douwe ziet kans een handtekening te bemachtigen van Job Cohen

Touwtje springen voor de tent. Sluit mooi aan bij het thema 'de band'.

Mike, Douwe, Inge, Roos-Marijn, Sterre en ikzelf

Wachten op je beurt bij de klimmuur. Met David, Sterre, Roos-Marijn, Dees, Liza, Floris, Tina en Anneke

Sterre klautert als een heuse klimster omhoog. Maar ja, dat komt wellicht door de ervaring opgedaan in de Ardennnen...

Moederdag!

2007-05-13T12:48:00.000+02:00

Vanochtend gewekt met een ontbijtje op bed, zoals dat hoort...verder vind ik het vooral een commercieel feestje en heb ik er niets mee.
Misschien ben ik het feesten sowieso zat inmiddels... ben zelf weer een jaartje ouder en wijzer, en menigeen in mijn omgeving ook.

Anke vandaag, Ingrid a.s. vrijdag, en dan houdt het wel weer een beetje op. April was een fantastische maand wat het weer betreft. Ik had de eerste week van Mei vrij en trof geweldig weer. Veel zon, warm, rond de 24 graden zelfs, en heb niet veel méér gedaan dan voor mijn huisje zitten lezen en borrelen. He-le-maal goed!

Vandaag het prachtige boek uitlezen van Ruiz Zafon- De schaduw van de wind.

Wat een pareltje, nou ja,...tje... Heel herkenbaar vooral de liefdesdrama's die zich voltrekken, de passie, de enige ware liefde en de onbereikbaarheid daarvan. Zie je wel, ik ben niet gek. Iedereen heeft een ware liefde, en maar weinigen zijn gelukkig genoeg om hun hele leven met die ware te kunnen delen. Melodramatisch, spannend ook. Merk dat ik nu beter in staat ben dingen in een ander perspektief te zien, te kunnen praten over mijn eigen leven en liefde alsof ik er vanaf een afstandje naar kijk. Ik neem ook niemand iets kwalijk, dingen gaan zoals ze gaan- maar zoals een persoon in het boek ook zegt: 'herinneringen zijn soms erger dan kogels' - je moet wel zorgen er niet aan onderdoor te gaan...

Hoe dan ook, het boek is een absolute aanrader, en ik vind het ook heerlijk om weer eens echt een verhaal ingezogen te worden. Dat was toch anders met het vorige boek dat ik las:'Alles is verlicht'. Dat vond ik echt een moeilijk te lezen boek, met wel een pijnlijke geschiedenis op een lichte manier verteld. Maar de verhalenlijnen liepen zo ontzettend door elkaar heen dat ik het moeilijk te ontrafelen vond.

Dinsdag weer eens goed aan mezelf toekomen en lekker naar de sauna. Want dat heeft deze moeder wel verdiend!

Video van de Gouden Bruiloft

2007-04-22T10:39:00.000+02:00

View full size

Druk, druk, druk...

2007-04-07T15:41:00.000+02:00

Te lang al niet geschreven, want druk, druk, druk... vooral met huiselijke dingen, zoals de aanschaf van onze nieuwe huisgenote, de voorbereidingen voor het feest van Margriet ( buurvrouw die komende week 50 wordt ), het feest van mijn ouders ( die over 2 weken 50 jaar getrouwd zijn ) en natuurlijk ook nog wel het wennen in mijn nieuwe baan. Merk dat dat toch veel energie kost- ben 's nachts veel in de weer met het verwerken van alle nieuwe indrukken- slaap onregelmatig. Dan komt er ook nog wel wat ellende op mijn pad via vriendinnen... kortom, het is weer lente, de dagen lengen en ze lijken weer voorbij te vliegen.

Bij deze wat foto's van Roos, onze nieuwe poes. Ze is drie jaar, komt uit het asiel en heeft een zeer hoge aaibaarheidsfactor. Ze spint bijna constant ( wordt ze daar niet moe van? ) en is heel erg lief. Het was nog een behoorlijke bevalling om haar te krijgen, want aanvankelijk was Enne er niet bij en die moest ook mee. Toen gingen we op dinsdag terug mét Enne maar konden Sterre en Enne het niet eens worden. Thuis hebben we toen de knoop doorgehakt, en gelukkig kon in woensdag tussendoor van mijn werk alsnog Roos halen, anders zou Sterre helemaal ontroostbaar zijn geweest als ze tot vandaag had moeten wachten...

Bij het Parool voel ik me steeds meer thuis. De collega's zijn aardig en omdat er gistermiddag niet zoveel tedoen was- het was erg rustig, Goede Vrijdag- hebben we gezellig zitten pokeren. Voor mij ( en nog drie anderen ) was dat de eerste keer, dus weer wat nieuws geleerd, en het is toch best een leuk spel! Eerst nog wat oefenen voordat ik met grof geld ga spelen!

Ik ben uiteraard mijn 'oude' collega's nog niet vergeten... twee weken geleden heb ik gezellig met Pleun en Tjeerd gelunched in de Kalvertoren. Alle roddels weer uitgewisseld, zoals dat hoort!
Met uitzicht op het oude, vertrouwde K185 pand....

Morgen Pasen! Het is weer sneller gekomen dan verwacht...maar in de buurt is het inderdaad weer volop lente. We zitten weer buiten en drinken thee & wijn...
met onder andere de meisjes Boekhoudt ( Anneke & Margriet- zussen en buurvrouwen, resp. # 114 en #120 )

Eerste beknopte update Parool

2007-03-07T20:33:00.000+01:00

Het gaat prima. Maandag 5 maart lag de telefooncentrale plat, dus was er weinig te doen. Het inwerken gaat sowieso langzaam- ik doe tot nu toe alleen simpele mutaties. Telefoontraining moet ik nog krijgen. Dus veel kletsen, koffiedrinken en zo mijn collega's beter leren kennen. De nieuwe collega's zijn aardig, we zitten per dag met een groepje van ongeveer zes mensen. De klimaatbeheersing is daar overigens -ook!!- naadje, te weinig ventilatie en zuurstof, dus aan het eind van de dag gegarandeerd hoofdpijn.
Wel gek hoor, om opeens zo weinig te doen te hebben na het harde werken bij ABC. Hoop dat het wel bij gaat trekken, anders ga ik me nog vervelen! Maar voor nu geniet ik er maar van, heb ik ook wel even verdiend, vind ik...

Foto's volgen later!

Grote Opruiming!

2007-02-28T16:51:00.000+01:00

Gisteren heel hard opgeruimd. Eigenlijk niet leuk, maar het heeft wel een functie. Heel veel weggegooid weer, tijd voor nieuwe dingen...

Hierboven onmiskenbaar vóór....

Hieronder na....

Kijk en oordeel zelf, zou ik zeggen, of: zoek de tien verschillen!

Nou, en dat is dan alleen nog maar de huiskamer....

Vannacht nog heel erg met ABC in de weer geweest. Veel wilde dromen, al kan ik er geen een meer terughalen. Kortom, het spookt rond nu ik morgen mijn eerste treden bij het Parool ga zetten...

Het luxe leven!

2007-02-25T17:16:00.000+01:00

Het zit er op, het is geweest...

Hoewel het café Cuba een slechte keus bleek ( te vol en teveel lawaai ) ben ik zeer tevreden over mijn afscheid. Het etentje met z'n tienen was sowieso heerlijk en gezellig. De wijn vloeide rijkelijk en dat heb ik de volgende dag geweten!

Tjeerd, Pleun & Sigrid hebben zich ernstig uitgesloofd om nog een prachtig boek te maken, en dat is altijd het allerleukste! Dank hiervoor, lieve mensen!

Ook geweldig waren de lieve woorden van Larita en Shirley uit Canada, resp. Oman- snif, snif... Ook was ik overdonderd door de geweldige opkomst en alle lieve woorden. Terugkerend thema: mijn lach ( zie titel blog...) en nuchterheid cq no-nonsense houding...

Ik steek het allemaal in mijn zak, da's zeker.

'Het luxe leven' refereert aan de kaart die Lynn had geschreven- een tikkeltje verwijtend dat ik nu 'voor het luxe leven ging'. Dit heeft voor veel hilariteit gezorgd, zoals de meesten zich kunnen voorstellen. Dat alles wat meer is dan

€ 1100,- netto per maand voor een driepersoons huishouden gezien wordt als luxe... hahaha ( hard gelach dus, inderdaad! )

Maar goed, het is inderdaad luxe om een paar dagen van alles los te zijn, voordat mijn nieuwe baan begint. Ik zal daar volop van gaan genieten. Overigens zal het niet meer hebben van geldzorgen in de nabije toekomst ook een luxe zijn!- dus heeft Lynn toch een beetje gelijk.

Ik ben ook nog vreselijk verwend met een prachtige digitale camera. Kan ik, als ik uitgepield ben met de gebruiksaanwijzingen, leuke foto's toevoegen aan dit log...

Al met al zeer tevreden, het was goed, niet heftig of mega-emotioneel... zal natuurlijk een vinger aan de pols blijven houden daar, dat is wel duidelijk :-)

State of denial

2007-02-19T17:38:00.000+01:00

Ik heb het gevoel dat ik nog heel veel moet doen en afronden deze laatste week, maar op de één of andere manier lukt het me niet te focussen. Ik ga naar mijn werk alsof het niet de laatste week is, maar het voelt toch gek. Staat van ontkenning dus.

Geen idee hoe het zal zijn om niet meer de binnenstad in te fietsen en aan te bellen op het Spui om 9 uur 's ochtends.

Leuk en gek, deze grafitti actie van afgelopen zaterdag. Lynn durft wel!

Al met al stemt het naderende vertrek me toch melancholieker dan ik in eerste instantie verwacht had. ABC voelt toch écht als thuis, hoe vreemd dat ook mag klinken...

Hoe dan ook, het is ook een kwestie van aftellen nu. Laatste keer dit, laatste keer dat. Bizar!

Nieuwe baan komt eraan!

2007-01-31T15:58:00.000+01:00

Nou, dat was een snelle actie... Zag een advertentie on-line voor medewerker klantenservice bij het Parool, reageerde en binnen 10 dagen heb ik twee gesprekken gehad, ben ik aangenomen en heb ik mijn ontslag ingediend bij Lynn, director of The American Book Center.

Bij ABC precies 12½ jaar gewerkt ( op 1 maart a.s. ), dus ook onderhand wel tijd voor wat anders. Lynn vond dat ik erg gegroeid was de laatste paar jaar en wellicht is dat waar: wat ook betekent dat ik mijn baan en sommige collega's gewoon ontgroeid ben. Verder van haar veel goede dingen over mezelf gehoord, mijn ego is weer gekieteld- maar het is waar: het zijn ook dezelfde redenen waarom ze me bij het Parool ook graag wilden hebben: mijn nuchterheid en cut-the-crap-mentaliteit. Goed nieuws is dat het Parool aanzienlijk meer schuift. Bovendien ben ik voor het eerst sinds jááren niet rood gegaan in Januari, dus dat geeft ook weer een heel goed gevoel.

Ik voel gewoon dat er iets nieuws in de lucht hangt. Ik ga ervan uit dat het ook mooi is :-)

Hoera, 2007 is er !!

2007-01-06T14:31:00.000+01:00

Voor iedereen een heel goed & gelukkig Nieuw Jaar!

We begonnen het jaar rustig- na een vermoeiende terugreis uit Frankrijk de dag ervoor. Daar was het 's nachts stervenskoud, maar heel erg knus bij de houtkachel en gezellig. Ik ben echt tot rust gekomen. Lezen, legpuzzels maken, wandelingetje, niet veel bijzonders maar helemaal goed. Inderdaad een prachtige Kerstnacht dienst in de Notre Dame van Bellac met veel zingen ( bekende melodiën ). Kaarsjes gebrand. Het was ook goed te merken om steeds meer los te zijn van alle dingen & mensen die mij zo hebben bezig geh0uden de laatste tijd. ( of langer... )

Voor mijzelf wens ik een sprankelender werkomgeving, nog meer geluk in kleine dingen, tevredenheid en een goede balans tussen het streven naar vooruitgang en blij zijn met dat wat is...

Bijna Kerst

2006-12-20T12:10:00.000+01:00

Hoera! Bijna Kerst, of liever: bijna vakantie. Hard aan toe na alle commotie de afgelopen maanden. Zelden zulke chaotische tijden gehad. Met name op het werk. Op het thuisfront verliep alles redelijk rustig, al was daar de opwinding over 1 tegen 100. Ik heb gespeeld en ben als overwinnaar ten onder gegaan, ofwel: iedereen weggespeeld, maar er zelf niets aan over gehouden. ( behalve dan de ervaring! ). Te zien op zondag 7 januari 2007 bij Tien ( v/h Talpa ).

Met Kerst lekker naar Frankrijk. Zie nog wel enigszins op tegen de reis, maar heb er veel zin in daar te zijn...

Enne is jarig geweest en is inmiddels 15. Sterre binnenkort dus 11. Afgelopen zondag de gecombineerde verjaardagen weer gevierd. Het was een leuke en drukke borrel. Eindelijk de buren weer eens gezien. Zie ik echt te weinig in de winter...

Kerst doet mij zelf niet zoveel. Sta er van te kijken hoe moeilijk ik dit jaar 'in the mood' kom, maar dat heeft wellicht alles te maken met het weer ( veel te warm ) en misschien met slijtage van de belangrijkheid van deze feestdagen. Eten is voor mij sowieso niet belangrijk- ik eet net zo makkelijk boerenkool op Kerst, cadeaus horen er ook niet bij. Wel een goede Kerst(nacht) dienst, en dan het liefst met zoveel mogelijk oude, bekende liederen...

Deze kerstavond waarschijnlijk naar de Katholieke Kerk van Bellac- ( zie foto uit de oude doos )-ook mooi, al die pracht en praal, en tegelijkertijd die soberheid. Al ben ik er zelf niet mee opgevoed, ik kan het zeer goed waarderen. Een kaarsje branden voor een ieder voor wie 2007 toch echt meer voorspoed moet brengen....

Enne, Jeruscha en Sterre op 1e kerstdag, Sterre's verjaardag...

Sinterklaas 5 December

2006-12-05T22:28:00.000+01:00

Vandaag Sinterklaas. Het is niet meer wat het geweest is...het allerleukst is toch de tijd als de kinderen klein zijn en er nog enigszins spanning heerst. Al weet ik ook nog dat ik het destijds vervelend vond dat het zó spannend was dat ze er nachten niet van konden slapen...

Ik ben ontzettend dol op Bram van der Vlugt. Wat een beminnelijke man! Een echte Sinterklaas. Ik weet ook niet beter, want hij doet het al voor het 20ste jaar nu.

Overigens is 'ie ook heel goed in Familie, Keyzer& de Boer en al die andere geweldige series, stukken en films waaraan hij heeft meegewerkt. Al zijn mijn kinderen hun geloof allang weer kwijt en ook niet meer geinteresseerd in intochten enzo...ik probeer altijd wel te kijken!

Twee goede vriendinnen verrast met een boekje uitgegeven door Happinez. Sowieso erg in, nu. Maar daarom niet minder mooi en goed. Ik heb mijn moeder een jaar abonnement gegeven voor haar tachtigste verjaardag onlangs. Nooit te oud om geluk te ervaren! ( en wijze lessen tot je te nemen...)

In Balans

2006-11-18T16:42:00.000+01:00

Inmiddels is er weer rust in de tent. Gelukkig maar. Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt...

Maar vandaag - en alweer een tijdje - dus weer in het midden. Evenwicht. Ook het thema van de Happinez deze keer. Balans vinden. En dan heb ik het niet over de alom geadverteerde balansdag van het Voedingscentrum. Dat lijkt me iets te betuttelend. Maar hoe dan ook, weer in evenwicht komen is altijd een goed streven.

Ook spannend: speler op de stoel bij Postcodeloterij 1 tegen 100. Heb al aardig wat mensen weggespeeld, maar moet wachten tot de volgende serie om het karwei af te maken. Ik hoop natuurlijk dat het goed afloopt. Het blijft een bizarre gedachte om veel geld te kunnen winnen met het beantwoorden van een aantal vragen. Ik - en velen met mij- gunnen het me wel en hebben er alle vertrouwen is dat het goed komt... Wordt zeker vervolgd!!

Afgelopen zondag, toen de uitzending was met veel buren samen gekeken. Dat alleen al was weer als vanouds gezellig. In de herfst en winter zien we elkaar toch veel minder- en dan is elke aanleiding om weer samen te komen er één. Ik woon in een geweldig leuke straat met veel lieve buren. Altijd goed om je vrienden dicht in de buurt te hebben!

Hier & Nu

2006-11-01T22:07:00.000+01:00

Hoe zal ik het zeggen?

Een hard gelag is het leven soms, maar vaak ook hard gelach. ( mensen die mij kennen weten hier alles van! )

Ik heb daarom maar voor het laatste gekozen als naam voor dit blog.
Hoop dat wie het laatste lacht, het best lacht.

Want het is niet allemaal rozengeur en maneschijn - met name in de liefde. Het wil maar niet lukken om een stabiel evenwicht te vinden.

Raak nog vaak uit balans doordat haar schoonheid me ontroert en overrompelt.

Hoe onderhoud je een vriendschap als één van de twee nog regelmatig vlinders voelt fladderen??

Daarom dit blog: onderzoekt alles en bewaar alleen het goede...

En...we moeten meer lachen, dat is één ding wat zeker is!